Het faculteitsgebouw Bouwkunde van de TU Delft was een ontwerp van het architectenbureau Van den Broek en Bakema dat in 1970 werd opgeleverd. De brand van 13 mei 2008 heeft het gebouw zodanig beschadigd dat het gesloopt is. Het faculteitsgebouw Bouwkunde was bijna veertig jaar lang een markante verschijning op de campus van de TU Delft. Het ontwerp is door het gebruik van betonconstructies en betonplaten kenmerkend voor de robuuste materialisatie die van Van den Broek en Bakema toepasten in hun werk. Het is een gebouw uit de functionalistische, nieuw-zakelijke traditie, een stroming die tegen de tijd dat het gebouw werd opgeleverd (1970), eigenlijk over zijn hoogtepunt heen was. De open, flexibel indeelbare centrale hal die als ontmoetingsruimte diende, sloot beter aan bij de tijdgeest van de jaren zeventig. De eerste ontwerptekeningen dateren van 1956. In dat jaar werd een besloten prijsvraag uitgeschreven onder hoogleraren en ex-hoogleraren van de opleiding Bouwkunde. De vier inzenders waren J.H. van den Broek, G.H.M. Holt, M.N. Lansdorp en C. Wegener Sleeswijk. Het ontwerp van Van den Broek werd door de jury, waarin Van den Broek zelf zitting had, als beste aangewezen. Het ontwerp werd in 1960 verder uitgewerkt door het bureau Van den Broek en Bakema. bron: NAI

Abstract Het faculteitsgebouw Bouwkunde van de TU Delft was een ontwerp van het architectenbureau Van den Broek en Bakema dat in 1970 werd opgeleverd. De brand van 13 mei 2008 heeft het gebouw zodanig beschadigd dat het gesloopt is. Het faculteitsgebouw Bouwkunde was bijna veertig jaar lang een markante verschijning op de campus van de TU Delft. Het ontwerp is door het gebruik van betonconstructies en betonplaten kenmerkend voor de robuuste materialisatie die van Van den Broek en Bakema toepasten in hun werk. Het is een gebouw uit de functionalistische, nieuw-zakelijke traditie, een stroming die tegen de tijd dat het gebouw werd opgeleverd (1970), eigenlijk over zijn hoogtepunt heen was. De open, flexibel indeelbare centrale hal die als ontmoetingsruimte diende, sloot beter aan bij de tijdgeest van de jaren zeventig. De eerste ontwerptekeningen dateren van 1956. In dat jaar werd een besloten prijsvraag uitgeschreven onder hoogleraren en ex-hoogleraren van de opleiding Bouwkunde. De vier inzenders waren J.H. van den Broek, G.H.M. Holt, M.N. Lansdorp en C. Wegener Sleeswijk. Het ontwerp van Van den Broek werd door de jury, waarin Van den Broek zelf zitting had, als beste aangewezen. Het ontwerp werd in 1960 verder uitgewerkt door het bureau Van den Broek en Bakema. bron: NAI

Plattegrond winkelcentrum

buitenruimte, HEMA

buitenruimte

buitenruimte

"BROEK. GEZIGT VAN DEN STRAATWEG GENOMEN."; gezicht vanaf de Middenweg over het Havenrak op De Erven met rechts de kerk

Het Laboratorium Metaalkunde later omgedoopt tot Technische Materiaalwetenschappen aan de Rotterdamseweg 137. Het was een ontwerp van de architecten J.E. Rijnsdorp en J.H. van den Broek. In 1953 is men begonnen met de bouw van het hallengedeelte van het gebouw, in 1957 werd begonnen met de bouw van het hoofdblok langs de Rotterdamseweg. Op 4 oktober 1961 vond de officiële opening plaats. In 2006 is het gebouw gesloopt en nu staat het gebouw van de Haagse Hogeschool op deze plek.

"CAERTE VAN DE VERMAERDE ENDE ANTIQUE STAD GROENINGEN"; facsimile in vier bladen van de plattegrond van Egbert Haubois (2de versie 1643), in 1631 op de plaat gebracht door Jan Lubberts Langeweerd; noorden linksboven; aan bovenzijde cartouche met stadsprofiel (ca. 1665) en doorsnede over vestingwal met brug; zie ook inv.nrs. 20031310 t/m 20031313

Mozaiek van Wally Elenbaas (1912-2008) boven de hoofdingang van het laboratorium voor warmte- en stoftechniek. Het laboratorium gebouwd in 1955-1956, was verbonden aan het ketelhuis. Het laboratorium voor Warmte- en Stoftechniek aan de Rotterdamseweg 139a is in 2006-2007 gesloopt. Architect: J.H. van den Broek.

Het Laboratorium Metaalkunde later omgedoopt tot Technische Materiaalwetenschappen aan de Rotterdamseweg 137. Het was een ontwerp van de architecten J.E. Rijnsdorp en J.H. van den Broek. In 1953 is men begonnen met de bouw van het hallengedeelte van het gebouw, in 1957 werd begonnen met de bouw van het hoofdblok langs de Rotterdamseweg. Op 4 oktober 1961 vond de officiële opening plaats. In 2006 is het gebouw gesloopt en nu staat het gebouw van de Haagse Hogeschool op deze plek.

Te midden van uitgestrekte weilanden, aan de uiterste zuidgrens van de TH-wijk, verrijst sinds enkele jaren het karakteristieke silhouet van de hal van de onderwijsreactor, omgeven door de laboratoriumgebouwen van het Reactor Instituut, waarvan deze kernreactor deel uitmaakt. Op 24 april 1963 is door Minister-President prof. dr. J.E. de Quay de kernreactor officieel geopend. Op de foto's de ontvangst van de Minister-President, de rondleiding door de gebouwen en, gehuld in witte jassen en overschoenen, door de reactor. Het reactorgebouw deed bij deze gelegenheid dienst als plaats voor de toespraken. Het Reactor Instituut heeft in feite een tweeledige taak. Enerzijds is het een instelling met een uitgesproken onderwijstaak, anderzijds is het een researchinstituut op het gebied van de bestralingschemie en -fysica, en de reactorkunde. Ten einde het instituut met zijn vele en dure faciliteiten aan een zo breed mogelijke schare van onderzoekers ten nutte te doen komen, is aan het Reactor Instituut het karakter gegeven van een interuniversitaire instelling. Het staat open voor alle universiteiten en hogescholen in den lande. De Hoger Onderwijs Reactor is een kernreactor voor onderzoeksdoeleinden en levert geen stroom. De reactor maakt deel uit van het Reactor Instituut Delft (faculteit Technische Natuurwetenschappen van de Technische Universiteit Delft). Het is de enige kernreactor in Nederland in een universitaire omgeving. De reactor heeft een vermogen van 2 MW. Het is een bassinreactor, bedoeld als neutronenbron voor onderzoeksdoeleinden. De laboratoria en dienstruimten zijn gelegen in een kruisvormig gebouw aan de Mekelweg 15. De reactor bevindt zich op korte afstand hiervan in een gasdichte cilinder, die overgaat in een halve bol. De reactorhal van 28 meter hoog is opgetrokken uit gelaste staalplaten, die aan de binnen- en buitenzijde bekleed zijn met aluminiumplaten. De ventilatieschoorsteen is 60 meter hoog. Het complex werd gebouwd in de periode 1957-1963. Architect: Rijnsdorp, J.E. , Architectenbureau Van den Broek en Bakema.

Te midden van uitgestrekte weilanden, aan de uiterste zuidgrens van de TH-wijk, verrijst sinds enkele jaren het karakteristieke silhouet van de hal van de onderwijsreactor, omgeven door de laboratoriumgebouwen van het Reactor Instituut, waarvan deze kernreactor deel uitmaakt. Op 24 april 1963 is door Minister-President prof. dr. J.E. de Quay de kernreactor officieel geopend. Op de foto's de ontvangst van de Minister-President, de rondleiding door de gebouwen en, gehuld in witte jassen en overschoenen, door de reactor. Het reactorgebouw deed bij deze gelegenheid dienst als plaats voor de toespraken. Het Reactor Instituut heeft in feite een tweeledige taak. Enerzijds is het een instelling met een uitgesproken onderwijstaak, anderzijds is het een researchinstituut op het gebied van de bestralingschemie en -fysica, en de reactorkunde. Ten einde het instituut met zijn vele en dure faciliteiten aan een zo breed mogelijke schare van onderzoekers ten nutte te doen komen, is aan het Reactor Instituut het karakter gegeven van een interuniversitaire instelling. Het staat open voor alle universiteiten en hogescholen in den lande. De Hoger Onderwijs Reactor is een kernreactor voor onderzoeksdoeleinden en levert geen stroom. De reactor maakt deel uit van het Reactor Instituut Delft (faculteit Technische Natuurwetenschappen van de Technische Universiteit Delft). Het is de enige kernreactor in Nederland in een universitaire omgeving. De reactor heeft een vermogen van 2 MW. Het is een bassinreactor, bedoeld als neutronenbron voor onderzoeksdoeleinden. De laboratoria en dienstruimten zijn gelegen in een kruisvormig gebouw aan de Mekelweg 15. De reactor bevindt zich op korte afstand hiervan in een gasdichte cilinder, die overgaat in een halve bol. De reactorhal van 28 meter hoog is opgetrokken uit gelaste staalplaten, die aan de binnen- en buitenzijde bekleed zijn met aluminiumplaten. De ventilatieschoorsteen is 60 meter hoog. Het complex werd gebouwd in de periode 1957-1963. Architect: Rijnsdorp, J.E. , Architectenbureau Van den Broek en Bakema.

Te midden van uitgestrekte weilanden, aan de uiterste zuidgrens van de TH-wijk, verrijst sinds enkele jaren het karakteristieke silhouet van de hal van de onderwijsreactor, omgeven door de laboratoriumgebouwen van het Reactor Instituut, waarvan deze kernreactor deel uitmaakt. Op 24 april 1963 is door Minister-President prof. dr. J.E. de Quay de kernreactor officieel geopend. Op de foto's de ontvangst van de Minister-President, de rondleiding door de gebouwen en, gehuld in witte jassen en overschoenen, door de reactor. Het reactorgebouw deed bij deze gelegenheid dienst als plaats voor de toespraken. Het Reactor Instituut heeft in feite een tweeledige taak. Enerzijds is het een instelling met een uitgesproken onderwijstaak, anderzijds is het een researchinstituut op het gebied van de bestralingschemie en -fysica, en de reactorkunde. Ten einde het instituut met zijn vele en dure faciliteiten aan een zo breed mogelijke schare van onderzoekers ten nutte te doen komen, is aan het Reactor Instituut het karakter gegeven van een interuniversitaire instelling. Het staat open voor alle universiteiten en hogescholen in den lande. De Hoger Onderwijs Reactor is een kernreactor voor onderzoeksdoeleinden en levert geen stroom. De reactor maakt deel uit van het Reactor Instituut Delft (faculteit Technische Natuurwetenschappen van de Technische Universiteit Delft). Het is de enige kernreactor in Nederland in een universitaire omgeving. De reactor heeft een vermogen van 2 MW. Het is een bassinreactor, bedoeld als neutronenbron voor onderzoeksdoeleinden. De laboratoria en dienstruimten zijn gelegen in een kruisvormig gebouw aan de Mekelweg 15. De reactor bevindt zich op korte afstand hiervan in een gasdichte cilinder, die overgaat in een halve bol. De reactorhal van 28 meter hoog is opgetrokken uit gelaste staalplaten, die aan de binnen- en buitenzijde bekleed zijn met aluminiumplaten. De ventilatieschoorsteen is 60 meter hoog. Het complex werd gebouwd in de periode 1957-1963. Architect: Rijnsdorp, J.E. , Architectenbureau Van den Broek en Bakema.

Te midden van uitgestrekte weilanden, aan de uiterste zuidgrens van de TH-wijk, verrijst sinds enkele jaren het karakteristieke silhouet van de hal van de onderwijsreactor, omgeven door de laboratoriumgebouwen van het Reactor Instituut, waarvan deze kernreactor deel uitmaakt. Op 24 april 1963 is door Minister-President prof. dr. J.E. de Quay de kernreactor officieel geopend. Op de foto's de ontvangst van de Minister-President, de rondleiding door de gebouwen en, gehuld in witte jassen en overschoenen, door de reactor. Het reactorgebouw deed bij deze gelegenheid dienst als plaats voor de toespraken. Het Reactor Instituut heeft in feite een tweeledige taak. Enerzijds is het een instelling met een uitgesproken onderwijstaak, anderzijds is het een researchinstituut op het gebied van de bestralingschemie en -fysica, en de reactorkunde. Ten einde het instituut met zijn vele en dure faciliteiten aan een zo breed mogelijke schare van onderzoekers ten nutte te doen komen, is aan het Reactor Instituut het karakter gegeven van een interuniversitaire instelling. Het staat open voor alle universiteiten en hogescholen in den lande. De Hoger Onderwijs Reactor is een kernreactor voor onderzoeksdoeleinden en levert geen stroom. De reactor maakt deel uit van het Reactor Instituut Delft (faculteit Technische Natuurwetenschappen van de Technische Universiteit Delft). Het is de enige kernreactor in Nederland in een universitaire omgeving. De reactor heeft een vermogen van 2 MW. Het is een bassinreactor, bedoeld als neutronenbron voor onderzoeksdoeleinden. De laboratoria en dienstruimten zijn gelegen in een kruisvormig gebouw aan de Mekelweg 15. De reactor bevindt zich op korte afstand hiervan in een gasdichte cilinder, die overgaat in een halve bol. De reactorhal van 28 meter hoog is opgetrokken uit gelaste staalplaten, die aan de binnen- en buitenzijde bekleed zijn met aluminiumplaten. De ventilatieschoorsteen is 60 meter hoog. Het complex werd gebouwd in de periode 1957-1963. Architect: Rijnsdorp, J.E. , Architectenbureau Van den Broek en Bakema.

Te midden van uitgestrekte weilanden, aan de uiterste zuidgrens van de TH-wijk, verrijst sinds enkele jaren het karakteristieke silhouet van de hal van de onderwijsreactor, omgeven door de laboratoriumgebouwen van het Reactor Instituut, waarvan deze kernreactor deel uitmaakt. Op 24 april 1963 is door Minister-President prof. dr. J.E. de Quay de kernreactor officieel geopend. Op de foto's de ontvangst van de Minister-President, de rondleiding door de gebouwen en, gehuld in witte jassen en overschoenen, door de reactor. Het reactorgebouw deed bij deze gelegenheid dienst als plaats voor de toespraken. Het Reactor Instituut heeft in feite een tweeledige taak. Enerzijds is het een instelling met een uitgesproken onderwijstaak, anderzijds is het een researchinstituut op het gebied van de bestralingschemie en -fysica, en de reactorkunde. Ten einde het instituut met zijn vele en dure faciliteiten aan een zo breed mogelijke schare van onderzoekers ten nutte te doen komen, is aan het Reactor Instituut het karakter gegeven van een interuniversitaire instelling. Het staat open voor alle universiteiten en hogescholen in den lande. De Hoger Onderwijs Reactor is een kernreactor voor onderzoeksdoeleinden en levert geen stroom. De reactor maakt deel uit van het Reactor Instituut Delft (faculteit Technische Natuurwetenschappen van de Technische Universiteit Delft). Het is de enige kernreactor in Nederland in een universitaire omgeving. De reactor heeft een vermogen van 2 MW. Het is een bassinreactor, bedoeld als neutronenbron voor onderzoeksdoeleinden. De laboratoria en dienstruimten zijn gelegen in een kruisvormig gebouw aan de Mekelweg 15. De reactor bevindt zich op korte afstand hiervan in een gasdichte cilinder, die overgaat in een halve bol. De reactorhal van 28 meter hoog is opgetrokken uit gelaste staalplaten, die aan de binnen- en buitenzijde bekleed zijn met aluminiumplaten. De ventilatieschoorsteen is 60 meter hoog. Het complex werd gebouwd in de periode 1957-1963. Architect: Rijnsdorp, J.E. , Architectenbureau Van den Broek en Bakema.