De brug was genoemd naar de waltoren St. Michiel, die in de nabijheid had gestaan. Deze toren is bij het afgraven van de vest in 1860 verdwenen. Door de demping van de singel is de nieuwe brug in 1960 overbodig geworden en afgebroken. Bron: Erfgoed Delft en Omstreken

Spoorwegovergang Schoolstraat. Rechts een kerkje wat plaats moest maken voor aanleg van het spoorviaduct. Spoorwegovergang Schoolstraat Spoorsingel. Lange rijen met wachtende wandelaars en fietsers. Na de 2e wereldoorlog nam het verkeer fors toe, dit leidde tot grote opstoppingen. In 1953 is de beslissing genomen om een spoorwegviaduct te gaan bouwen. Men is hiermee begonnen in 1960 vijf jaar later was het tracé klaar. Anno 2010 rijden er per dag 350 treinen over het spoor, dit is gemiddeld om de 2,5 minuten!

Voorbereiding van de sloop van de spoorwegovergang dit i.v.m. de bouw van het spoorviaduct

Aanleg van de fundering voor het spoorwegviaduct in Delft

Tijdelijke spoorwegovergang Phoenixstraat gezien vanuit de Vriesstraat. En vanaf de Phoenixtraat.

Cellebroerstraat gezien vanuit de Choorstraat. Straat komt uit op de hoek Dertienhuizen/Verwersdijk.

De Houtuinen richting de oude spoorwegovergang bij de Binnenwatersloot. Links de huizen van de Spoorsingel, rechts een stukje van de Michielsbrug die over de Westersingel lag

De Waterslootsepoortbrug over de Binnenwatersloot gezien naar het noordoosten. Bron: Erfgoed Delft en Omstreken

De Michielsbrug links en de Waterslootsepoortbrug rechts, gefotografeerd vanaf de Houttuinenbrug. Beeld gezien naar het noordoosten.

Afbeelding 1. De spoorwegovergang voor de Binnenwatersloot gezien naar het oosten. Rechts de Houttuinenbrug over de waterverbinding Binnenwatersloot Buitenwatersloot. Op de voorgrond de Spoorhaven. De Spoorhaven was vanaf 1890 in gebruik. Afbeelding 2. Zelfde overgang gezien naar het noordwesten Bron: Erfgoed Delft en Omstreken

De spoorwegovergang aan Spoorsingel richting de Schoolstraat in Delft

Het treinviaduct in Delft in aanbouw

Het Waaggebouw aan de Markt 11 Het Waaggebouw stamt uit 1644, maar de gevel is grotendeels vernieuwd in 1770. Het gebouw is tot en met 1960 als waag gebruikt. Van 1897 tot 1918 was er tevens een telefooncentrale in het gebouw gehuisvest. Na 1960 werd het respectievelijk een fietsenstalling en een theater. In 1998 kreeg het de bestemming van Stadscafé De Waag. Bron: Gemeente Delft

De Nieuwe Kerk in Delft gelegen aan de Markt. Bouwjaar ca 1396, hoogte van de toren 108,75 m. Tot 1572 was het een Rooms-Katholieke kerk, heden een Protestantse kerk. Beelden van de toren uit diverse jaren.

Diverse opnamen van de Oude Kerk (Oude Jan) in Delft, gezien vanaf de Heilige Geestkerkhof, en de hoek Voorstraat en Oude Kerkstraat, de hoek Nieuwstraat en Oude Delft, de Hippolytusbuurt en de tuin van het Prinsenhof. Tevens een opname van het beeld van Geertruyt van Oosten wat naast de Oude Kerk aan de Heilige Geestkerkhof staat, en de Bartholomeusbrug de verbinding van de Oude Delft naar de kerk.

De Oude Delft. Op afbeelding 1, links de Roosbrug, op afbeelding 2 de Heilige Geestbrug

Sloop pand melkfabriek B. Veth en Co aan de Dirklangenstraat

De Hampoort vanaf het Achterom in Delft, op de achtergrond de Asvest

De binnenplaats met zonnewijzer van het Prinsenhof aan de Oude Delft 183a

Het pand Oude Delft 169. Het Wapen van Savoyen aan de Oude Delft 169 is sinds 1957 in gebruik bij de Gemeentelijke Archiefdienst Delft. Het pand heeft een bewogen geschiedenis. Het was ooit het woonhuis van de rijkste Delftenaar, maar is ook kazerne en school geweest. Op 28 november 1564 kocht Jan Peris Buzijn een erf met enige opstallen van de executeurs-testamentair van meester Servaas Pieterszoon Fabri van Schiedam. Enkele maanden later, op 2 maart 1565, kreeg hij toestemming van de burgemeester om op dit perceel nieuwbouw te plegen. Het werd een huis van stand: de voorgevel kreeg een voet van blauwe arduinsteen. Het is opvallend dat het nieuwe huis van Buzijn Het Wapen van Savoyen werd genoemd. Misschien was Buzijn wel afkomstig uit de Savoie, een streek in de Franse Alpen. Zijn naam wordt ook wel gespeld als Buzin, wat er vrij Frans uitziet. Het is zeker niet onmogelijk dat hij het huis vernoemde naar zijn streek van herkomst. Bron: Achter de gevels van Delft