Verbouwing van zolder Centrale Bibliotheek TH Delft, Doelenstraat 101 te Delft.

Werkzaamheden ter verbreding van de Kapelsbrug gezien vanaf de Asvest richting het zuid-westen. In de verte de Rotterdammerpoortbrug met daarachter de huizen van de Hooikade.

Een medewerkster van de TH Delft aan het werk achter de boekhoudmachine

De bouw van de antenne- radartoren voor het Laboratorium van Elektrotechniek TH Delft

Telelens opnamen van de TH wijk gefotografeerd vanaf de toren van de Nieuwe Kerk in Delft

Steenkolenwinning in Nederland. Fotocollectie samengesteld door Jack Voncken, TU Delft, faculteit CITG. Foto’s met toestemming hergebruikt. Fotocollectie DSM. - Schematische weergave van de schachten en de positie t.o.v. de kolenlagen en een 45-graden schuine boring. - Schema van een boring. - Schema van een boortoren. - Drijvende schacht-lining. - Schema van schacht-isolatie bij aanleg. - Plattegrond van de geplande Staatsmijn Beatrix.

Dr. H.C. van Straaten aanvaardde 25 november 1959 het ambt van gewoon hoogleraar in de afdeling der Algemene Wetenschappen om onderwijs te geven in de economie, met een rede, getiteld „Over het nemen van economisch verantwoorde beslissingen". Henricus Carolus van Straaten werd 22 oktober 1920 te Amsterdam geboren. Hij doorliep in deze stad het Sint-lgnatiuscollege, waar hij in 1938 het eindexamen gymnasium-/? aflegde. Vervolgens wijdde hij zich aan de studie in de economie aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam; in 1947 slaagde hij cum laude voor het doctoraal examen. Het onderwerp van zijn doctoraal scriptie was ,,Beschouwingen bij de mark en de Duitse betalingsbalans van 1914 tot 1939". In 1957 promoveerde hij aan de Rijksuniversiteit te Groningen op het proefschrift, getiteld ,,Inhoud en grenzen van het winstbegrip" ; zijn promotor was prof. dr. j. L. Meij. In januari 1946 trad hij in dienst bij de Koninklijke Manufactuur Industrie M. J. van de Waal en Co. N.V. te Amsterdam, waar hij sedert januari 1955 de functie van adjunct-directeur bekleedde. Van 1949 t o t eind 1954 was hij commissaris bij de Nederlands Amerikaanse Brei [Maatschappij N.V. te Amsterdam; daarna economisch adviseur van genoemde vennootschap. Hij was tot voor kort bestuurslid van het Productiviteits Centrum van de Kleding Industrie. Hij heeft gedurende enkele jaren de schriftelijke cursus bedrijfseconomie verzorgd voor het Nederlands Instituut van Accountants. Van zijn hand verschenen enkele publikaties.

Ir. J.P.W. Houtman aanvaardde 15 juni 1960 het ambt van gewoon hoogleraar in de afdeling der Scheikundige Technologie om onderwijs te geven in de scheikundige aspecten van de kernreactor, met een rede, getiteld „Kernprocessen en Chemie". Johannes Paulus Willem Houtman werd op 16 december 1917 te Salatiga (Indonesië) geboren. Na in 1934 aan het Vrijzinnig Christelijk Lyceum te Den Haag het einddiploma H.B.S.-B te hebben behaald, ving hij aan de Technische Hogeschool te Delft de studie voor scheikundig ingenieur aan. Hij legde zowel liet candidaats- als het ingenieursexamen met lof af. In 1940 studeerde hij af bij prof. dr. ir. H.I. Waterman op het onderwerp „Bereiding van hoogmoleculaire isobuteenpolymeren". Bovendien maakte hij bij prof. dr. G.Meyer een scriptie over het onderwerp „Berekening van gasevenwichten". Van 1939 tot 1944 was hij verbonden aan de Technische Hogeschool te Delft, tot 1940 als assistent van prof dr. ir. H.I. Waterman, daarna van dr. ir. P.M. Heertjes, toenmaals lector in de scheikundige technologie. In de periode 1942 tot 1944 werkte hij tevens aan een research-opdracht voor Scholtens' Chemische Fabrieken te Foxhol. Van 1944 tot 1948 was hij verbonden aan het Koninklijke/Shell Laboratorium te Amsterdam, waar hij ingeschakeld werd bij de fundamentele en process research. Van 1948 tot 1956 vertoefde hij in Indonesië, waar hij te Bandung als hoogleraar in de chemische technologie doceerde aan de Technische Faculteit van de Universiteit van Indonesië. Na zijn terugkeer in Nederland aanvaardde hij een betrekking bij de Staatsmijnen; hij werd gedetacheerd bij de KEMA te Arnhem voor het verrichten van onderzoekingen op het gebied van de kernenergie, Van zijn hand verschenen verschillende publikaties; ook heeft hij enige octrooien op zijn naam staan.

J. de Groot, arts, aanvaardde 11 november 1959 het ambt van buitengewoon hoogleraar in de afdeling der Algemene Wetenschappen om onderwijs te geven in de arbeidshygiëne en de arbeidsfysiologie, met een rede, getiteld „Mens en techniek". Jan de Groot werd 28 maart 1917 te Arnhem geboren, Na in 1934 eindexamen afd. H.B.S.-B te hebben afgelegd aan het Christelijk Lyceum te Arnhem ving hij aan de Rijksuniversiteit te Utrecht de studie in de medicijnen aan. In 1941 legde hij het artsexamen af, waarna hij gedurende een aantal maanden huisartspraktijk waarnam. In februari 1942 trad hij in dienst bij de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheidsdienst te Voorburg. In december 1942 ging hij in de functie van assistent-bedrijfsarts over naar de Bedrijfsgeneeskundige Dienst van de Koninklijke Nederlandse Hoogovens en Staalfabrieken N.V. en aangesloten bedrijven, van welke dienst hij in 1950 tot hoofd benoemd werd. Van zijn hand verscheen een aantal publikaties.

Ir. J. W. Alexander aanvaardde 6 januari 1960 liet ambt van gewoon hoogleraar in de afdeling der Elektrotechniek om onderwijs te geven in de elektronica, met een rede, getiteld „Elektronica en de praktijk". Johan Willem Alexander werd geboren te 's-Gravenhage op 11 maart 1903. In deze plaats volgde hij ook het middelbaar onderwijs. Na het behalen van het einddiploma H.B.S.-B in 1921, ving hij de studie aan voor elektrotechnisch ingenieur aan de Technische Hogeschool te Delft. In 1926 studeerde hij af, waarna hij gedurende twee jaar werkzaam was als assistent van prof jhr. dr. G. J. Elias. In 1928 trad hij in dienst van de N.V. Philips te Eindhoven. Aanvankelijk was hij werkzaam op het Natuurkundig Laboratorium; in 1935 werd hij geplaatst bij het Apparatenfabriek Laboratorium. In 1939 ging hij over naar de N.V. Philips' Telecommunicatie Industrie te Hilversum, waar hij in 1946 werd benoemd tot chef elektrische ontwikkeling radio. In 1948 volgde zijn benoeming tot hoofdingenieur/procuratiehouder en werd hij chef voor de elektrische en mechanische ontwikkeling radar en militaire radio. Van 1946 tot 1958 was hij redacteur van het Tijdschrift van het Nederlands Radio Genootschap.

Ir. H. R. van Nauta Lemke aanvaardde 30 september 1959 het ambt van gewoon hoogleraar in de afdeling der Elektrotechniek om onderwijs te geven in de regeltechniek, met een rede, getiteld „Scheppen, Waarnemen, Regelen". Hans Rudof van Nauta Lemke werd 22 november 1924 te Palembang geboren. In 1946 ving hij de studie voor elektrotechnisch ingenieur aan de Technische Hogeschool te Delft aan. In 1950 studeerde hij af bij prof. dr. ir. J. P. Schouten op het onderwerp ,,De berekening van de impedantie van een antenne in een golfgeleider van rechthoekige doorsnede". In hetzelfde jaar trad hij in dienst bij de N.V. van der Heem in Den Haag, Eerst werd hij geplaatst op het Televisie-laboratorium (afd. antennes); vervolgens op het laboratorium Elektronische apparaten. In 1955 werd hij aangesteld tot hoofd van laatstgenoemd laboratorium. Op dit laboratorium werden vooral ontwikkelingen gedaan op het gebied der servo- en regeltechniek en de toepassing van halfgeleiders (voornamelijk voor militaire doeleinden). Tevens was hij adviseur voor de fabricage van transistoren. In 1955 bracht hij met een groep academici een studiebezoek aan de Verenigde Staten van Amerika. Tijdens dit bezoek verbleef hij vijf maanden aan het Massachusetts Institute of Technology, waar hij onderwerpen op het gebied van de regeltechniek en halfgeleiders bestudeerde.

Ir. F.C.A.A. van Berkel aanvaardde 9 december 1959 het ambt van gewoon hoogleraar in de afdelingen der Werktuigbouwkunde en der Scheikundige Technologie om onderwijs te geven in het vak chemische werktuigen, met een rede, getiteld „ D e veiligheid in de chemische industrie". Franciscus Cornelius Adrianus Antonius van Berkel werd 14 juli 1927 te Eindhoven geboren. Na in 1946 aan het Gymnasium Augustinianum in deze plaats het einddiploma gymnasium-/? te hebben behaald, vatte hij aan de Technische l-logeschool te Delft de studie voor werktuigkundig ingenieur op. In 1951 studeerde hij met lof af bij prof. ir. L. H. de Langen op de onderwerpen ,,Compressoren en koeltechniek" en ,,Chemische Werktuigen". In 1951 trad hij in dienst bij de Algemene Kunstzijde Unie N.V. te Arnhem, waar hij werkzaam was als ontwerp-ingenieur in diverse afdelingen en als chef technische dienst/ research-ingenieur bij het proefbedrijf voor synthetische vezels. In deze jaren werkte hij aan spinbadhuishoudingssystemen, cellofaanfabricage, aan de opzet van de AKU-Terlenkafabriek en aan diverse bedrijfsonderwerpen van het Nylon- en Enkalon-produktiebedrijf. In 1958 werd hij gedetacheerd bij de N.V. Chemische Industrie AKU-Goodrich als projectleider voor de te bouwen fabriek en als tijdelijk bedrijfsleider voor de aanloopperiode van deze fabriek. Begin 1958 was hij gedurende een termijn van ca. drie maanden gedetacheerd bij Goodrich Chemical in Cleveland, Ohio.

Dr. ir. J.C. Vlugter aanvaardde 14 oktober 1959 het ambt van gewoon hoogleraar in de afdeling der Scheikundige Technologie om onderwijs te geven In de scheikundige technologie, met een rede, getiteld „Het dynamische karakter van de chemische industrie". Johannes Cornells Vlugter werd 7 maart 1905 te Rotterdam geboren. Hij begon zijn studie aan de Technische Hogeschool te Delft in 1922; in 1927 behaalde hij met lof het diploma van scheikundig ingenieur. Nadat hij korte t i jd in de praktijk werkzaam was geweest, werd hij privé-assistent van prof. dr. ir. H. I. Waterman. In deze functie hield hij zich in het bijzonder bezig met het onderzoek en de synthese van vloeibare brandstoffen. In 1932 promoveerde hij aan de Technische Hogeschool te Delft tot doctor in de technische wetenschap op het proefschrift, getiteld ,,Chemische samenstelling van hoogmoleculaire minerale oliën"; zijn promotor was prof. dr. ir. H. I. Waterman, in 1934 trad hij in dienst van het Koninklijke/Shell Laboratorium te Amsterdam. Hij was op tal van plaatsen werkzaam, o.a. bij de fabrieksinstallaties te Pernis en Stanlow, Engeland, in de raffmaderij van de British Petroleum Cy in Iran, bij het Thornton Research Centre bij Liverpool en op het hoofdkantoor van de B.P.M. te 's-Gravenhage. Hij is jarenlang voorzitter geweest van de afdeling Chemische Techniek van het Koninklijk Instituut van Ingenieurs. Thans is hij lid van het Directorium van de ,,Fédération Européenne du Génie Chimique". Van zijn hand verscheen een groot aantal publikaties, deels in samenwerking met anderen.

Dr. ir. B.M. Wepster aanvaardde 4 november 1959 het ambt van gewoon hoogleraar in de afdeling der Scheikundige Technologie om onderwijs te geven in de theoretische organische scheikunde, met een rede, getiteld „De theorie van de praktijk der organische scheikunde". Bartholomeus Meindert Wepster werd 8 september 1920 te Dordrecht geboren, Na in 1937 het eindexamen H.B.S.-B te hebben afgelegd aan de Gemeentelijke H.B.S. in deze plaats, studeerde hij aan de Technische Hogeschool te Delft, waar hij in april 1946 het diploma van scheikundig ingenieur met lof verwierf. Op 4 juni 1947 promoveerde hij aan deze hogeschool met lof tot doctor in de technische wetenschap op het proefschrift, getiteld ,,Onderzoekingen over sterische beïnvloeding van mesomerie". De promotor was prof. dr. ir. P.E. Verkade. Van september 1942 t o t september 1948 werkte hij als student-assistent, later als hoofdassistent aan de Technische Hogeschool te Delft, Een beurs van de British Council stelde hem in het studiejaar 1946/'47 in staat aan het University College te Londen te werken, bij prof, C. K. Ingold, hoogleraar in de organische scheikunde. Per 1 september 1948 werd hij benoemd tot lector in de afdeling der Scheikundige Technologie om onderwijs te geven in de theoretische organische chemie. Van zijn hand verscheen een groot aantal publikaties.

TU Delft wegwijzer op de hoek van de Julianalaan en Michiel de Ruyterweg

Onderwijsgebouwen Voormalige gebouwen Polytechnische School. Voor de uitbreiding van de Polytechnische School aan de Oude Delft 95 was behalve in de buurpanden van het hoofdgebouw plaats aan de andere zijde van het bouwblok, aan de Westvest. Toen hier de stadswal werd afgegraven veranderde de achterkant van de stad in een voorkant: een statige singel met bomen. De twee neoclassicistische onderwijsgebouwen zijn een stedelijker versie van de villa's zoals die langs de singels in andere Hollandse steden verrezen. Westvest 9 werd gebouwd in opdracht van de gemeente en ontworpen door de gemeentearchitect. Westvest 7 is tien jaar later ontworpen door Eugen Gugel, een uit Duitsland afkomstige hoogleraar architectonische vormleer. In zijn streven naar een mooie eenheid in de gebouwen voor de Polytechnische School besloot hij Westvest 9 te kopiëren. Westvest 9 is in 1988 door Niels Bakema verbouwd tot Vrije Akademie, centrum voor de kunsten. Westvest 7 wordt nu gebruikt door het internationale wateropleidingsinstituut Unesco-IHE. Oorspronkelijk waren beide gebouwen met elkaar verbonden met een tussenvleugel. Voor de opgetilde overkapping van de centrale hal zijn spanten en consoles gebruikt uit deze tussenvleugel.

Prof. dr. C.A. Lobry van Troostenburg de Bruyn heeft op 23 juni 1960 eervol ontslag gekregen wegens het bereiken van de 70 jarige leeftijd als buitengewoon hoogleraar aan de TH Delft in de kennis en het onderzoek van bouwstoffen.

Prof. dr. C.A. Lobry van Troostenburg de Bruyn heeft op 23 juni 1960 eervol ontslag gekregen wegens het bereiken van de 70 jarige leeftijd als buitengewoon hoogleraar aan de TH Delft in de kennis en het onderzoek van bouwstoffen.

Op 5 juli 1960 heeft prof. ir. T.H. van Wisselingh een rede gehouden ter gelegenheid van zijn afscheid als buitengewoon hoogleraar in de aanleg en exploitatie van wegen en de verkeerseconomie.

Op 5 juli 1960 heeft prof. ir. T.H. van Wisselingh een rede gehouden ter gelegenheid van zijn afscheid als buitengewoon hoogleraar in de aanleg en exploitatie van wegen en de verkeerseconomie.