· · · Repository Hydraulic Engineering Reports

lt was assumed that the quality and long term stability of new asphalt revetments could be improved by achieving higher compaction densities. The task of the Committee was to verify this assumption and determine under what conditions the improvement could be achieved. Bituminous binders and structures are Iiable to be damaged not only by mechanical influences but also by chemical, physical or biological factors (atmospheric oxygen, sea water, ultraviolet radiation, oil, algae etc.). The principal phenomena which may occur are: a. Oxidation as a result of which oxygen present in the air or dissolved in the water combines chemically with the bituminous binder causing it to harden and become brittle. b. Stripping: differences in surface tension cause the binder to be displaced by water; the adhesion between the bituminous binder and mineral aggregate is reduced or completely eliminated as aresult. The extent to which these phenomena occur depends in large measure on the surface exposed to such attack, i.e. on the accessibility of the interior of the asphalt structure to water and air. This accessibility can be limited by reducing the voids content through adequate compaction of the asphalt mix. The Committee studied ways of achieving the greatest density and hence maximum long-term stability. The following factors were considered: composition, processing and compacting techniques, compacting conditions, structural aspects such as layer thickness and slope gradient, and finally the subsoil characteristics. Durability as such being difficult to measure, the density (voids content) of the processed asphalt mix was taken as the principal criterion of quality or long-term stability of the asphalt structure.

The present report describes the research done within the framework of Activity 1.2 of Task 4 of the European Union FLOODsite project. It contains an inventory of the failure modes, predictive equations and related uncertainties for revetments and dunes, based work already undertaken in The Netherlands, including limit state equations and uncertainties. The methodology that is followed is based on the FLOODsite risk-source-pathway-receptor approach. Besides the inventory of limit state equations, this document also highlights 'indicator' processes for each defence type to facilitate the rapid identification of critical areas. This document provides a source of information upon which risk management tools and analyses may be based. The document may be updated and extended in the future as knowledge of structure performance increases.

A summary of the theoretical and empirical knowledge of the stability of block-revetment structures under wave attack is given. This has been accomplished by selecting the very essence of the design formulas from (CUR/TAW, 1992/1994) and completing it afterwards with a database of results of large-scale model studies from all over the world. Furthermore, the additional filter criteria and geotechnical criteria will be presented. For each of these mechanisms easy to use design formulas are given. Finally, the specific design considerations related to block revetments will be discussed.

1. Flexible revetments-theory and practice. C. T. BROWN 2. Loads on beds and banks caused by ship propulsion systems. H. U. OEBIUS 3. Proposals of flexible to~. design of revetments. G. HEERTEN and W. MUHRING 4. Design of bank protection of inland navigation fairways. H. G. BlAAUW, M. T. de GROOT, F. C. M. van der KNMP and K. W. PIIARCZYK 5. Geotextiles as filters beneath revetments. T. S. INGOLD ' n. Influence of the filtration opening size on soil retention capacity of geotextiles. Y. FAURE, J. P. GOURC, and f. SUNDIAS 6. Development parameters for integrated flexible revetment systems. E. G. WISE 7. Technical and economical design of modern revetments. H.-U. ABROMEIT and H.-G. KNIESS 8. Stablity of Armorflex revetment system under wave attack. C. van den BERG and J. LINDENBERG 9. Tubular gabions. C. D. Hall 10. Geotextiles for bank protection in relation to causes of erosion. F. G. CHARLTON 11. Experience with a flexible interlocking revetment system at the Mittellandkanal in Germany'. since 1973. G. HEERTEN, H. MEYER and W. MUHRING T2. The ACZ-DELTA mat. J. C. DORR, A H. M. BARTELS and P. SCHUlT 12. US Army Corps of Engineers experience with filter fabric for streambank protection applications. M. P. KEOWN and N. R. OSWALT 13. Prototype tests of slope protection systems. K. W. PIIARCZYK 14. Yugoslav experience in constructing revetments incorporating geotextiles. M. BOZINOVIC, M. MILORADOV and E. CIKIC 15. Theoretical basis and practical experiencegeotextiles in hydraulic engineering. M. WEWERKA 16. Bidding procedure and placing operation of geotextile filter layers. H.-U. ABROMEIT T3. Experiences in the use of geotextiles in the water construction field in finland. J. JUVONEN 17. Case histories using filter fabric underneath revetments in lower Louisiana. L E. DEMENT and J. fOWLER 18. The use of geotextiles impregnated with bitumen in situ as bank revetment completion of a section of the Milano-Cremona-Po inland waterway. G. DELLA LUNA, D. A. CAZZUffl and M. CEPORINA 19. Profix mattresses-an alternative erosion control system. W. H. TUTUARIMA and W. van WIJK T4. Some recent developments in the field of flexible armoured revetments in the Benelux. J. NOMES and T. J. LUPTON T5. Revetment construction at Port of Belawan Indonesia. E. LOEWY, A. C. BURDALL and A G. PRENTICE

Cost comparision of an Elastocoast revetment in comparison with a classical revetment in coastal protection.

This study was undertaken to provide Terrafix Erosion Control Products Inc. with experimental data on the stability of their block systems when subjected to wave attack. The Terrafix block system is one of many different schemes developed over the years to protect revetments from wave attack. Systems as varied as rip rap, asphalt, tires, interlocking blocks and large armour units such as dolos and tetrapods have been employed. See, for example, McCartney, 1976. Each system has unique characteristics and must be tested either in prototype or model to determine what sorts of conditions it can withstand. For example, rip rap systems gain their stability primarily due to the weight of the 'individual stones, whereas armour units like the dolos gain extra stability by their interlocking capability. The Terrafix systems are made up of various types of interlocking blocks overlaying filter cloths and subgrade. These systems get a portion of their stability from their interlocking feature. Some interlocking block systems have undergone testing (see 'Literature Cited' section in McCartney, 1976), and in fact one style of Terrafix blocks has been tested (Führböter, 1975). However, each block type has different geometry, tenon and mortise structure, and mass so that it is necessary to conduct tests on each to define its stabili ty.

The Hillblock is a concrete element for the protection of dike slopes. Delta Marine Consultants (DMC) investigated the hydraulic properties of the Hillblock in 2D model tests. Wave run-up measurements have been performed on dike slopes with Hillblock revetment and on a smooth impermeable reference slope. The model tests have been carried out at the DMC wave laboratory in Utrecht. Three different dike slopes have been tested: 1:2, 1:3 and 1:4. Two different Hillblock placement patterns have been tested on a 1:4 slope: Standard placement (with relatively large permeability in cross direction) and modified placement (with relatively large permeability in up-slope direction). The wave run-up has been recorded on the reference slope (smooth slope) and on the Hillblock slope by a video camera; the wave run-up heights have been determined from the video records. The run-up heights (with 2% probability of exceedence) on the Hillblock slope are in average 27% smaller than on the reference slope. The reduction may vary from 15% to 35%.

Traditioneel worden dijken bekleedt met steenzettingen, asfalt, gras of breuksteen. Echter, er worden steeds meer initiatieven voorgesteld waarbij innovatieve materialen worden toegepast als dijkbekleding. Deze initiatieven zul len in de toekomst leiden tot een efficienter of maatschappelijk beter geaccepteerde dijkbekleding. Tot nag toe is voor de ontwikkelaar van een innovatieve dijkbekleding en voor de dijkbe heerder nog geen goed kader waarbinnen de deze innovatieve dijkbekledingen beoordeeld kunnen worden. Dit leidt tot onduidelijkheid hetgeen de ontwikkelingen in de weg kan staan. Om innovaties met betrekking tot dijkbekledingen te stimuleren heeft de Waterdienst aan Deltares opdracht gegeven om een Technisch Rapport te ontwikkelen waarin aile relevante aspecten zijn beschreven met betrekking tot innovatieve dijkbekledingen. Met behulp van dit Technisch Rapport kunnen dijkbeheerders en ontwikkelaars van innovatieve dijkbekledingen inzicht verkrijgen in de eisen, wensen en aspecten die gepaard gaan met het antwerp en onderhoud van een dijkbekleding

Ontwerpleidraad voor dijkbekledingen bestaande uit losse betonblokken. Bepaling van de overdrukken onder de blokken. (isbn 90.212.6062.X). Gezamenlijke uitgave CUR en TAW.

In de leidraad wordt een methode behandeld voor het selecteren van bekledingsmaterialen voor dijken en oevers. Eisen worden geformuleerd die in het algemeen aan bekledingsmaterialen kunnen worden gesteld. Uit deze eisen worden criteria afgeleid. Op basis van de locale situatie en randvoorwaarden ter plaatse van het betreffende dijkvak kan de gebruiker hiermee relevante criteria selecteren, waaraan de te beoordelen materialen worden getoetst. Door ook de kosten van aanleg en onderhoud in de beoordeling te betrekken kan zowel op kwalitatieve als economische basis een weloverwogen beslissing worden genomen ten aanzien van het toe te passen materiaal. Als hulpmiddel voor de gebruiker worden in de leidraad de toepassingsbeperkingen van de meest gangbare materialen gegeven. In deel II wordt per dijktype en zone aangegeven in welke mate een materiaal toegepast kan worden. Ter verduidelijking worden tenslotte enkele praktijkvoorbeelden uitgewerkt. Deze leidraad is vooral bedoeld voor technici die direct betrokken zijn bij het ontwerpen of bij het onderhoudsbeleid van dijken of oevers. De leidraad is niet bedoeld als wetenschappelijk werk, waarin theoretische grondslagen uitputtend worden behandeld; indien mogelijk wordt daarvoor verwezen naar de andere TAW-leidraden. Wel zijn enige ontwerpregels opgenomen voor materialen, waarover (nog) geen leidraden beschikbaar zijn.

Berekeningsmethoden voor waterspanningen onder asfaltbkeledingen van dijken en waterkeringen, bewerkte voordracht t.b.v. de VBW. Aandacht voor overdrukken en uplift van een ondoorlatende asfaltbekleding.

From 2004 to 2007 several pilot tests with an Elastocoast revetment were constructed along the North-Sea islands in the most northern part of Germany. In 2007 Elastocoast was introduced to the Dutch market. Arcadis supervised the construction and monitoring of two prototype pilots in the Netherlands. (September 2007) Revetment on a rudimentary sea dike called ‘Zuidbout’ near Ouwerkerk in the Eastern Scheldt, 490 m2 on a 1:3-1:4 slope. (October 2007): Refurbishment of the head of beach groyne no. 20.9 near the Pettemer Zeewering along the North Sea coast at Petten, 385 m2 on a horizontal bed. These prototype pilots have been subject to monitoring during the storm seasons of 2007- 2008 and 2008-2009.

Na twee jaar gebruik van de leidraad geven signalen uit de "praktijk" aan dat voor sommige aspecten meer achtergrondinformatie is gewenst. Tevens hebben inmiddels nieuwe inzichten vorm gekregen en zijn resultaten uit onderzoek'beschikbaar gekomen. Daarom heeft werkgroep4 "Dijkbekledingen" van de Technische Adviescommissie voor de Waterkeringen, welke zich onder meer met deze materie bezig houdt, 'gemeend dat het zinvol is voor het materiaal waterbouwasfaltbeton een aanvulling te maken op genoemde leidraad. Dit heeft vorm gekregen in het voor u liggende rapport. Aspecten die hierin aan de orde komen zijn: - het mengselontwerp; - de fysisch-mechanische eigenschappen; - de verdichting; - de duurzaamheid. Het rapport moet niet worden gezien als een op zichzelf staand geheel maar ter aanvulling op en ondersteuning van de leidraad en dient zodoende altijd in combinatie hiermee te worden gebruikt. Voor eisen en voorschriften op dit gebied wordt verwezen naar de Standaard R.A.W. Bepalingen (21).

Op theoretische wijze is vastgesteld in hoeverre een asfaltconstructie mogelijk in kwaliteit kan afnemen in de tijd. De kwiliteitsafname van de constructie als geheel is het gevolg van de kwaliteitsafname van specifieke materiaal- en constructie-eigenschappen ofwel toestandskenmerken. De achteruitgang van deze toestandskenmerken is beschreven aan de hand van schadebeelden. Bijvoorbeeld de laagdikte is een constructie-eigenschap. Bij afname van de laagdikte zal de kwaliteit (sterkte) van de bekleding afnemen. Een schadebeeld dat duidt op een afname van de laagdikte is bijvoorbeeld de aantasting van het oppervlak. De theoretische afleiding is getoetst aan de praktijk. Bij enkele representatieve lokaties is onderzocht welke schadebeelden hier zijn opgetreden. Aldus zijn per materiaaltype de meest relevante schadebeelden vastgesteld, die zijn uitgewerkt in tabel 5.1. Schadebeelden die duidelijk het gevolg zijn van constructiefouten of een onvoldoende uitvoering zijn in dit overzicht niet opgenomen. In het algemeen is geconstateerd dat veel schaden zijn opgetreden door een ontwerp of uitvoeringsmethode die naar de huidige inzichten niet meer zou worden toegepast. Asfaltbetonbekledingen zijn bijvoorbeeld in het vededen aangelegd tot in de tijzone. Na 1960 zijn deze bekledingen alleen nog boven de tijzone toegepast. Het tot 1965 toegepaste twee-lagen systeem van een laag asfaltbeton op een laag zandasfalt bleek niet te voldoen. Na 1965 is overgegaan op het ontwerp van een dikkere laag asfaltbeton. In het praktijkonderzoek zijn geen schaden naar voren gekomen die nog niet theoretisch waren opgesteld. Opgemerkt wordt dat alleen de constatering van schadebeelden heeft plaatsgevonden. De schadebeelden zijn niet gekwantificeerd.

Steenzet2008 is een gecompliceerd programma waarin veel detailprocessen die relevant zijn voor de stabiliteit van steenzettingen zijn gekwantificeerd in formules. In het kader van het Onderzoeksprogramma Kennisleemtes Steenbekledingen is het aantal deelprocessen dat oorspronkelijk in het rekenmodel Steentoets 4.0 was opgenomen, fors uitgebreid. In dit onderzoek is Steentoets2008 eerst gecalibreerd op de resultaten van Deltagootonderzoek . Een uitgebreide vergelijking is gemaakt tussen de resultaten van het rekenmodel en de meetpunten uit het Deltagootonderzoek en uit het verleden. Verder zijn de trends gepresenteerd en vergeleken met die van Steentoets 4.0. Tenslotte zijn veiligheidscoefficienten bepaald

Het Onderzoeksprogramma Kennisleemtes Steenbekledingen heeft tot nu toe veel nieuwe kennis opgeleverd. Een van de manieren om deze kennis beschikbaar te stellen aan gebruikers is door middel van een gebruiksvriendelijk computerprogramma waarmee steenzettingen getoetst en ontworpen kunnen worden. In het onderhavige verslag is gedetailleerd uitgewerkt welke formules in het programma zijn opgenomen en is een korte uitleg gegeven over de structuur van het programma. Bij aanvang van dit project werd nog de werknaam ANAMOS+ gehanteerd voor het programma.

Ingevolge de Wet op de Waterkering dienen steenzettingen op waterkeringen vijfjaarlijks getoetst te worden. In de praktijk kan aan veel steenzettingen geen definitief toetsoordeel toegekend worden wegens een gebrek aan wetenschappelijke kennis. In 2003 is daarom door de Dienst Weg- en Waterbouwkunde van Rijkswaterstaat het Onderzoeksprogramma Kennisleemtes Steenbekledingen opgestart. Doel van dit programma is het reduceren van deze kennisleemtes teneinde te komen tot scherpere toetsregels en daarmee sneller en vaker tot definitieve toetsresultaten. In het kader van dit onderzoeksprogramma heeft het voorliggende handleiding betrekking op het deelonderzoek A 1:1: "ontwikkeling van nieuwe rekenmethodiek". Het ontwikkelde computerprogramma STEENTOETS2008 werkt op basis van Excel. In het onderhavige verslag is uitgelegd hoe dit programma gebruikt kan worden. Opgemerkt moet worden dat dit slechts een hulpmiddel is bij het toetsen en ontwerpen van steenzettingen.

Er zijn een aantal wrijvingsproeven uitgevoerd voor verschillende soorten van blokken en belastingsgevallen. De resultaten zijn vergeleken met wrijvingsproeven die in 2005 zijn uitgevoerd met Hydroblocks. De proeven zijn uitgevoerd in juli 2009 (in de hal van de Deltagoot).

Describes a relation between wave impact and clay strength.

Design information for grass on dikes and revetments.