· · · Repository Hydraulic Engineering Reports

Beschrijving van de huidige kennis op het gebied van asfalttoepassingen bij waterkeringen, bedoeld voor beheerders en ontwerpers van waterkeringen. Eerst worden de eigenschappen van asfaltmengsels behandeld. Vervolgens wordt de ontwerpprocedure beschreven die, vanuit alle functies die de waterkering kan vervullen, leidt tot de relevante dimensioneringsmethoden. In de bijlagen wordt ruime aandacht besteed aan asfalttechnologie, normering en ontwerpaspecten.

Overzicht met foto's van verschillende typen dijkbekledingen met daarbij de ruwheidsfactoren die gebruikt kunnen worden bij het berekenen van golfoploop en golfoverslag

Richtlijnen voor het berekenen van golfoploop en golfoverslag over dijken en andere constructies met een talud. Effect van de berm, ondiep voorland en het breken van golven.

Een kortdurende, zeer zware (zuid-)westerstorm over de Noordzee veroorzaakte in het gehele kustgebied aanzienlijke verhogingen van de waterstanden. Tijdens het passeren van de lage stormvloed zijn de stormvloedkeringen in de Oosterschelde en de Hollandse IJssel gesloten. Het scheepvaartverkeer door de Maeslant- en Hartelkeringen is gestremd geweest. Het waarschuwingsbureau van de SVSD is geopend geweest van 27 oktober 02h00 tot 28 oktober 03h30.

Eind jaren zeventig is door de Dienst Verkeerskunde van Rijkswaterstaat een vlootclassificatie met bijbehorende kenmerken opgesteld, de zogenaamde DVK classificatie. Daarnaast is op Europees niveau in 1992 de laatste herziening van de CEMT-tabel van kracht geworden. Sinds die periode hebben zich een aantal ontwikkelingen in de vloot voorgedaan, onder andere in: - de verlenging van schepen - de schaalvergroting en - de opkomst van koppelverbanden Deze ontwikkelingen maken dat de bestaande DVK classificatie en de CEMT-1992 tabel verouderd zijn en niet langer de realiteit weergeven. Bijvoorbeeld het fenomeen koppelverbanden wordt daarin nog niet meegenomen. Dit rapport komt tegemoet aan de wens om een actuele vlootclassificatie op te stellen met bijbehorende karakteristieke schepen met hun kenmerken en de verschillende klasse kenmerken van de gehele Europese binnenvaartvloot en de Actieve Binnenvaartvloot in Nederland. De nieuwe vlootclassificatie zal in eerste instantie worden gebruikt in projecten binnen Rijkswaterstaat. Daarnaast zal dit rapport als achtergrond worden gebruikt voor een voorstel voor de herziening van de CEMT-indeling van 1992 en de jaarrapportages van CBS/AVV.

De Leidraad Zandige Kust wil een praktisch hulpmiddel zijn bij de uitvoering van beheer en beleid van de zandige kust als waterkering. De Leidraad is derhalve primair bedoeld voor beheerders van (duin)waterkeringen en secundair voor anderen met beheerstaken aan de zandige kust. Ook beleidsmakers van Rijk, provincies, waterschappen, gemeenten en maatschappelijke organisaties en geïnteresseerde burgers kunnen gebruik maken van de Leidraad. Deze Leidraad bevat informatie over de waterkerende functie van de zandige kust. Informatie over harde waterkeringen, zoals dijken, dammen en boulevards, is te vinden in de Leidraad Zee- en Meerdijken (TAW, 1999). Ook de aansluiting van een harde kering op een waterkerend duin komt daar aan de orde.

In this book, different types of breakwaters are introduced and their historical development is described in order to understand the advantages and disadvantages associated with each type of breakwater. The failures of breakwaters are then discussed to demonstrate crucial points in their stability design. Finally, the design methods used for vertical are explained including a new design concept of performance design for vertical breakwaters. Since the design methodology for rubble mound breakwaters has been addressed in many textbooks, the design of vertical breakwaters will be concentrated on here.

This report is from Dutch origin and is a translation into English. In the Netherlands it is used as a guideline for safety assessment and design of dikes. Assessment of the required dike heights for wave run-up and wave overtopping is important in the Netherlands and has a long history. Some parts of this report, therefore, refer tot typical Dutch situations. Nevertheless, the methods given in the report to determine wave run-up and wave overtopping are for general applications. This Technical Report entitled Wave run-up and wave overtopping at dikes has been composed under the auspices of the TAW and has been based on an investigation [WL, 1993-1] Wave run-up and wave overtopping at dikes, which has been supplemented with additional research and recent views on some less developed aspects. Up to the first half of the 1990s, the Guidelines for the Design of River Dikes, part 2 [TAW, 1989] were mainly consulted for determination of wave run-up and wave overtopping. In Appendix 11 of these guidelines, formulae are presented for wave run-up and wave overtopping, most of which were published earlier in the TAW report Wave run-up and wave overtopping [TAW, 1972]. Considering that wave run-up heights and wave overtopping discharges are greatly involved in the determination of the total crest height of a dike, it is more than obvious that a great deal of study has been carried out in recent years into these aspects. As a result, a large amount of knowledge has been acquired over time in the area of the influence of roughness, slope angle, berms, angle of wave attack and vertical walls on wave run-up and wave overtopping. Results on the effects of shallow and very shallow foreshores have also been received recently. Although the formulae for determining wave run-up and wave overtopping were until recently intended for deterministic calculations, they are now regularly being applied in probabilistic calculations, in which the distribution of the input data and uncertainty in the constants are included. This puts strict requirements on the formulae with regard to the continuity and validity of the functions. A great deal of experience has already been gained by various users from the intermediate results of the study and draft versions of this report. Recommendations from the users have led to improvements in the usefulness of the new formulae. The areas of validity of the new formulae have also been determined. This does not mean that the formulae can be applied to every profile and all wave conditions without exception. Indeed, it is for these complex situations outside the areas of validity that craftsmanship will still be required. The new wave run-up and wave overtopping formulae replace the existing formulae as given in the Guideline for design of river dikes, part 2 [TAW, 1989]. The new formulae can be applied in the design and safety assessment procedures for river dikes. The new formulae will also be or even are being included in the safety assessment procedure for the dikes along the IJsselmeer. For dikes along the coast and estuaries, sometimes shallow or very shallow foreshores occur which lead to deviant wave spectra, possibly in combination with long waves. Although research has not yet completely crystallised, it has been decided to include recent results and to adjust the formulae where necessary so that they can also be applied in this type of situation. Specially, for very shallow foreshores the wave run-up turns out to be a little higher than in the past.

Beschrijft de berekeningsmethoden en uitgangspunten die ten grondslag liggen aan de hydraulische randvoorwaarden en geeft voor elk dijkringgebied de hoogwaterstanden (de zogenaamde toets- en rekenpeilen). Voor de zee en estuaria zijn ook de golfrandvoorwaarden opgenomen. Op de bijgeleverde CD-ROM staat het PC-programma Hydra 2001. Hiermee is het mogelijk om voor de waterkeringen langs de meren, naast de toetspeilen, de andere benodigde hydraulische factoren (met name ten aanzien van de golven) te bepalen

In 2001 a DIOC-project was started at Delft University of Technology on the dispersion of fines during sand mining. In this project the behaviour and spreading of fines, which are released through the overflow of a dredging ship, is studied. Laboratory and field studies will be carried out to determine the behaviour and spreading of the fines. However, before any experiments are carried out, a literature study is done to determine the main focus of the subsequent research. This literature study is presented herein. It discusses the whole cycle of dredging, the release of sediment in the water, behaviour of sediment in the water column, sedimentation, erosion and impact on ecology. In the end it is decided that the subsequent research shall focus on two subjects, namely the hindered settling of sand/mud mixtures and the sea/bed interaction.

The review is a precursor to a new programme of experiments on ripple regime sediment transport processes to be carried out in the Aberdeen Oscillatory Flow Tunnel (AOFT) as part of the SANDPIT project. The experiments will involve oscillatory flow only. For this reason the review concentrates on ripple regime transport under wave-only conditions and little reference is made to studies involving waves plus currents. The review places more emphasis on laboratory work involving field-scale flow periods and amplitudes than on laboratory studies involving short period, low amplitude flows. This is because extrapolation of results from experiments involving short period, low amplitude flows to field-scale flow conditions is very uncertain. The new experiments in the AOFT will involve field-scale flow periods and amplitudes. The review has two main sections. The first main section is concerned with ripple geometry and the second is concerned with sand transport processes with separate consideration consideration of suspended sediment concentrations and transport, ripple migration and net transport.

Sand transport processes and sediment and bedform dynamics are reviewed with emphasis on the measured processes on the shoreface between the seaward edge of the surfzone and the upper continental shelf on time scales from seconds to a year. The studies reviewed here were done off California, in the northern Gulf of Mexico, at Nova Scotia, on the Ebro delta, at Duck, New Jersey, southeastern Australia and New Zealand, and in the North sea off the UK, Belgium and the Netherlands. Each environment has its own specific forcings and processes, which emphasises the need for long-term synchronous field measurements of various parameters at the site of interest. In general, bedload transport is more important than suspended load transport except during severe storms or swell. Various types of ripples prevail, but in the heavy storms the (transition to) upper plane bed states do occur at water depths far beyond the depth of morphological closure of the surfzone. The number of studies is sufficient to identify a number of shortcomings of present knowledge: i. for the shoreface conditions, shear stress and hydraulic roughness models give widely varying results and have not been tested and calibrated a range of datasets; this leads to high uncertainties concerning the bed shear stress components for sediment transport; ii. there are many environments in which neither waves nor currents dominate but interactions between waves and currents are not well understood; iii. there is no concensus on definitions of bedforms and states, especially in conditions with both waves and currents; in addition the genesis of a number of bed states is not well understood; iv. coastal, near-bed density-driven currents derived from riverine fresh-water outflow can cause a net shoreward current with a potentially first-order effect on annual sediment transport, but this effect has not been quantified empirically; v. the exchange of sediment between surf zone, shoreface and shelf may be important for coastal sediment budgets on longer time scales (decades), but virtually nothing is known about the magnitude and the direction of the net exchange (for different grain sizes); vi. there are very few datasets with measurements of both bedload and suspended load transport and hydrodynamics at high near-bed resolutions, and none that allow the probabilistic integration to annual transport on the shoreface.

Naar aanleiding van de geconstateerde verschillen tussen de berekende toplaagdoorlatendheid van een steenzening en de gemeten waarden, zijn de formules nader bekeken en zijn een aantal verbeteringen doorgevoerd. Daarbij is als doel gesteld de berekende en gemeten waarden minder dan 30% van elkaar te laten verschillen. De volgende wijzigingen zijn in de formules gerealiseerd: · De wijze waarop wordt omgegaan met een verschillende spleetbreedte in de stootvoegen en langsvoegen, en de wijze waarop het aandeel van de doorlatendheid in de spleten en in de gaten wordt gesommeerd, is verbeterd. · De in- en uitstroomweerstand is aangepast (de formule voor de instroomweerstand concentreert zich op het verval bij de stroming uit het filter; het negatiefverval bij de uitstroming uit de spleet is toegevoegd; en er is gerekend met het feit dat het filter vlak onder de spleten een verhoogde porositeit heeft). · De strorningsweerstand in de spleet (of gat) is gewijzigd: · ruwheid van de spleelwand is verlaagd · Het Reynoldsgetal bij de overgang van laminaire naar turbulente stroming is verhoogd naar 5000 · De aanstroomweerstand is verkleind door een groter gebied te nemen bij de spleet waar er geen aanstroomweerstand optreedt · De doorlatendheidsrelatie voor het inwasmateriaal is aangepast · Er moet gewerkt worden met een rekenwaarde van de spleetbreedte die 0,3 mm groter is dan de gemeten spleetbreedte.