· · · Institutional Repository

Along with the rise of digital games over the past decades came an increased interest for using games for other purposes than entertainment. Although a few successes are known, much research seems to suggest little evidence for games’ advantages. Existing literature claims that more studies are needed that investigate the effective design and use of games and especially studies that are comprehensive, rigorous, and innovative. To contribute to this emerging field, the author investigated the case of Levee Patroller. The target audience of the game, levee patrollers, are considered the “eyes and ears” of the Dutch water authorities. They inspect levees and report any risks they encounter. Similarly, in the game players have to find all virtual failures in a region and report these. If they do not find the failures in time or report them incorrectly, it could result in a levee breach that floods the whole virtual region. Using this game an innovative game-based training was set up to prove its effectiveness in training inspection knowledge and skills, and to understand the contributing factors. In total 147 levee patrollers from 3 water authorities in the Netherlands participated in a structured 3-week training which was evaluated using a quasi-experimental design with a mix of quantitative and qualitative methods. The results highlight a successful training. Clear evidence was found that the patrollers improved on their inspection knowledge and skills. But because how players performed in the game is most crucial for the game’s success as a training tool, future research should consider game design, data, and performance more elaborately.

While human beings are very capable of designing everyday games, it becomes a different story if a more complex game needs to be thought of. The design process is especially complex for games that attempt to be meaningful about a particular aspect of reality. To give the needed experience and the specific knowledge and skills for designing these so-called serious games, the Serious Game Design Workshop was setup. During this hands-on workshop participants work on designing concepts and not on the technology or aesthetics. To structure the workshop and to enable participants to get experience with a certain technique or approach, the workshop makes use of the Triadic Game Design approach.

In het Bestuurskunde themanummer over ‘spelsimulaties’ in 1995 werd een visionair beeld geschetst van het experimenteel oefenen van ‘virtual reality’. In dit artikel analyseren we of deze toekomstvisie is uitgekomen. Wat is de rol van serious gaming in crisismanagement en rampenbestrijding? Hoe écht is zo’n virtuele crisis nu precies? We laten we aan de hand van het gedachtegoed van Karl Weick en de game Dijk Patrouille zien dat gaming een betekenisverlenende methode is. Een virtuele crisis blijkt ‘echter’ dan we vaak beseffen. En in de nabije toekomst kan serious gaming mogelijk ook ingezet worden om crisisbesluitvormers te trainen.

In deze bijdrage laten we zien dat gaming een effectieve methode is om een socio-technisch systeemontwerp, zoals een nieuw informatiesysteem, financieringsstelsel of besturingsmodel integraal uit te proberen en te testen voorafgaand aan de vaststelling of invoering ervan. We bespreken twee cases waarin gaming op deze wijze is gebruikt: de validatie en implementatie van het Baten en Lasten Stelsel (BLS) in de Rechtspraak op 1 januari 2005 en een nieuw intern besturingsmodel binnen het Openbaar Ministerie (OM) op 1 januari 2007. De centrale vraag is of en op welke wijze gaming heeft bijgedragen aan de validatie en implementatie van deze genoemde systemen. Daarnaast laten we zien hoe we door middel van evaluatie verschillende soorten beleidsrelevante inzichten uit een spelsimulatie kunnen verkrijgen.

Rapport in opdracht van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat. Tussen 22 december 2000 en 22 december 2009 is er gewerkt aan de implementatie van de Kaderrichtlijn Water (KRW) in Nederland. In deze rapportage bespreken wij de evaluatie van de implementatie van de KRW, die wij tussen december 2009 en juni 2010 hebben uitgevoerd. In deze managementsamenvatting staan we kort stil bij de, ons inziens, meest relevante bevindingen (procesrisico’s, beoordeling en succesfactoren) en aanbevelingen.