· · · Institutional Repository

Dwelling project Tacheles, Berlin, Germany Theme Identity

Flexible dwellings in Berlin

Onderzoek naar de vraag 'Welke ruimtelijke condities genereren collectiviteit op de route tussen de woning en de straat'. Aan de hand van 12 casestudies worden vergelijkingen gemaakt op basis van voor de onderzoeksvraag relevante statements gemaakt door architecten uit heden en verleden. Deze quotes zijn in een matrix uitgezet tegen de geanalyseerde projecten en gebruikt als toetsinginstrument om ze vergelijkbaar te maken. Besloten wordt met conclusies die met behulp van de matrix tot stand zijn gekomen. Deze kunnen dienen als tools voor het ontwerpen van woonensembles in stedelijke contexten.

This project explores the possibilities of creating more awareness between neighbours in neighbourhoods that are characterized by a high level of segregation, be it ethnic or social. Situated in Tiergarten-Süd, Berlin, the project provides an answer to the question "How can architecture give common ground to co-habiting but unfamiliar neighbours?"

The contrast between the ideas of composing the traditional European city and that of the modern city presented by Corbusier, have always been about the shaping of public space. In the traditional city the facades of the buildings defines the boarders of the public space, thus becoming a series of voids in the urban tissue. Whereas the space in the modern city becomes a open-ended void with free standing objects as buildings. This design mediate between the two extremes, proposing an object where the public, semi public and private spaces are carved out. These spaces are linked with the adjacent buildings on one side, and creates holes on the other, which blurred out the harsh boarder and let the public domain extend into the building. This results in a gradient of courtyard that reflects the small scale ‘Berliner Höfe’ of Kreuzberg and the large open spaces of the Media spree. A new kind of continuous courtyard typology. The quality of the dwellings are also integrated into this scheme. Every dwelling is orientated on three courtyards. The dwellings integrate all daily functions of urban life namely, living ( leisure, eating) working and sleeping. Each activity is matched with one or more courtyards. Narrow dwelling in the form of L-shapes will give max connectivity to these courtyards. The occupant can decide which activity is of more importance than the other and extend it through partition of sliding doors.

Het onderzoeksrapport is in samenwerking van bovengenoemde auteurs tot stand gekomen. Het essay is enkel geschreven door M.B. Dekker.

De hoofdvraag die wij ons ( Joost, Yannick en ik) stelden voor ons onderzoek was: “Hoe kunnen we door middel van architectuur de sociale interactie tussen de bewoners vergroten. Deze vraag komt voort uit een ontwikkeling die al een tijd actueel is. Namelijk de Netwerk Society. De mensen waren eerst veel meer met elkaar betrokken op de kleine schaal in de buurt (beter een goede buur dan een verre vriend). Door de ontwikkeling van de auto, telefoon en het internet, is het nu makkelijker om die verre vriend, bereikbaar te maken.(afb. 1) Dit kan negatief van invloed zijn op de buurt. Buren raken vervreemd van elkaar, waardoor de sociale cohesie en daar mee de buurt, in kwaliteit achteruit gaat. Het is daarom belangrijker geworden dat bij het ontwerpen van woonbuurten extra aandacht wordt gegeven aan de sociale cohesie. Een goede cohesie ontstaat onder andere door goede interactie tussen de bewoners. In ons onderzoek hebben we eerst literair onderzoek gedaan naar architecten die over dit ontwerp hebben geschreven. Zoals Herman Hertzberger en Machiel van Dorst.(afb. 2) Uit dit eerste deel van het onderzoek hebben wij 3 hoofdpunten opgesteld die samen voor een goede sociale cohesie kunnen zorgen. Deze punten zijn: Territory, Oppertunity, Connection.(afb. 3) Belangrijk is wel dat deze punten allemaal gelijktijdig voor komen, omdat de deze punten met elkaar in verband staan. Een plek kan veel verblijfskwaliteit hebben, maar als er geen connectie is met deze plek, is de kans op interactie veel kleiner. Elk hoofdpunt hebben we opgedeeld in een aantal subelementen, die dit hoofdpunt definiëren en waarmee we de case studies konden onderzoeken. om een voorbeeld van de subelementen te geven: Territory: o Personalization. Is er de mogelijkheid om een eigen identiteit te geven aan het gebied rond je woning? o Identity Zit de woning aan de zoveelste straat in de buurt, of heeft het een eigen karakter? Is deze makkelijk te herkennen? Is de woning een onderdeel van een groter geheel? o Physical barriers Zijn er zichtbare obstakels die de ruimtes er achter tot een gebied definiëren? Een voorbeeld van een dergelijke obstakel kan een trap zijn, maar ook 2 hoge gebouwen die samen een soort poort vormen vallen hieronder. Door deze barrières ontstaan er andere gebieden met andere (ongeschreven) regels. Publiek, semi- publiek, semi- privaat, privaat. Tijdens de case studies stelde we ons onder andere steeds de vragen: Is er gedacht aan 1 van deze punten? Zo ja hoe en waar bevinden ze zich? Zijn alle punten in evenwicht? Ontwerp Met deze kennis ben ik begonnen met ontwerpen van een stadsenclave. Stadsenclaves zijn nieuwe woongebieden met een eigen identiteit, die zich op leeggekomen industrie- en bedrijfsterreinen of verouderde woongebieden bevinden. En waar uit onderzoek ook bleek, de kans op een goede sociale cohesie het grootst was. Bij het ontwerpen heb ik de 3 hoofdpunten nauwlettend in de gaten heb gehouden. Ik heb hierbij gelet op een rustige overgang van publiek naar semi-publiek, naar semi- privaat naar privaat. De meest duidelijke grens hierbij zijn de trappen die het publieke van het semi-publieke scheiden (afb.4). Maar ook subtiele overgangen zoals verandering van materiaal. Daarnaast heb ik een groot aantal tussenruimtes ontworpen in het semi- publieke en publieke gebied. Doordat deze gebieden een grote verblijfskwaliteit hebben ontstaat er contactmogelijkheden tussen de bewoners rondom een plein of tussen de bewoners van de pleinen in het meer publieke deel. (afb. 5) Deze gebieden zijn voor alle bewoners makkelijk te bereiken, en van uit de woningen zichtbaar. Hierdoor ontstaat er meer kans dat deze tussenruimtes daadwerkelijk worden gebruikt. Omdat er zicht op is, ontstaat er ‘natuurlijke beveiliging’, wat bijdraagt aan de kwaliteit.

The permanent inhabitants of the rural area of Sesia Valley are shrinking, and the living conditions that origin as an agricultural community has changed. Resulting in the dissolving of the living environment as a community, and the falling apart of the culture heritage and tradition of this rural area. Tourism and leisure are an important factor in Sesia Valley; the project deals with the seasonal fluctuations of the program (winter and summer). The valley has great potential in tourism and leisure but have to be seen positively, instead of dealing with the shrinking of the area as a problem. The design project deals with the shrinking problem, and proposes a site-specific design that will lead to an impulse for the rural area of Sesia Valley. The project is a development of a strategy and a good program, with a flexible circulation of this program that can produce a dynamic commune and a sustainable living environment. Resulting in a revalue of the surrounding area. This design is a modern interpretation of the traditional “Walser” house and living environment within the rural area of the valley and the chosen site.

This project implements architectural elements in the transit space between the public domain and the private domain. By creating a market space, the delicious domain is introduced, the place where meeting places occur by the implementation of architectural elements within the transit space and cultures can be shared.

Fluctuating through the fragments of the patchwork city, the dweller moves through a sequence of juxtaposed spatial forms that define the narrative experience. A patchwork is a metaphor to explain the way in wich the city is made up: It is not the result of any unitary drawing but it comes from the collage of fragments, I n a progressive definition of diverse scenes. In this graduation project the dwellings are the spatial forms. The relationship of the spatial forms makes the space. A space that is a narrative experience within a patchwork city.

Het ontwerp speelt in op de problematiek krimp. De ontwerplocatie ligt midden in een groot krimpgebied, namelijk Sesia Valley ten noorden van Milaan. De gekozen doelgroep speelt een grote rol in de oplossingsrichting wat gestuurd word door het thema in-between; Stad en land en publiek en privé.

The Wharf Living & working combined in housing Industrial dwelling project in Amsterdam North area, Distelweg, Buiksloterham

De Italiaanse vallei Sesia heeft te maken met een krimpend inwonersaantal, door onder andere de trek naar de steden en vergrijzing. Als gevolg hiervan komen publieke voorzieningen te vervallen en panden leeg te staan. In dit ontwerp wordt hier op ingespeeld door een leegstaand ziekenhuis te transformeren tot een gemeenschappelijk wooncomplex gecombineerd met zorgvoorzieningen. Een deel van het gebouw is zo aangepakt dat het nu een publieke plek voor de inwoners van het dorpje Varallo is, maar tegelijkertijd ruimte laat voor bewoning of ander gebruik in de toekomst.

Doel van dit ontwerp is om op een plek waar vrijheid een bijzondere betekenis heeft, een combinatie te maken van wonen, werken en een publieke beleving. Hierin is de ‘visual unprivate zone’ een afgebakend gebied, een zone waar interactie plaats vindt tussen het privé terrein en het publieke terrein, zó vormgegeven dat beide gebieden een hogere kwaliteit krijgen

De stedelijke plekken van Varallo Sesia worden doorgetrokken over een locatie. Op deze locatie staat een door krimp leegstaand ziekenhuis die op deze manier nieuwe betekenis krijgt. Kunst word als kathalyserende factor gebruikt midden in deze locatie. Hierdoor worden bestaande krachten van Varallo Sesia verbonden maar ontstaat er ook een nieuw vertrekpunt voor kunst in Varallo.