Maas terug!
Advies van de Commissie Watersnood Maas (commissie Boertien)
C. Boertien
More Info
expand_more
Other than for strictly personal use, it is not permitted to download, forward or distribute the text or part of it, without the consent of the author(s) and/or copyright holder(s), unless the work is under an open content license such as Creative Commons.
Abstract
De Maas in Limburg is anders; anders dan de andere grote rivieren in ons land. Door de eeuwen heen is hier geen samenhangend dijkenstelsel aangelegd. Over de eerste zestig kilometer vanaf Eijsden heeft de rivier het niet-Nederlandse karakter van een rivier in het middelgebergte. Een grillige rivier die in de loop van de tijd steeds meer wordt beteugeld. Door de aanleg van stuwen wordt de Maas een stuk vriendelijker. Als echte topafvoeren lang uitblijven, lijkt het alsof de Maas geheel aan banden is gelegd. Als het afschrikwekkende van de rivier verdwijnt, neemt de mens bezit van het domein van de Maas; een relatief lege ruimte tussen het doorgaans zo smalle blauwe lint en de Limburgse heuvels. Na enkele eerdere hogere afvoeren, komt de Maas in december 1993 weer ècht tot leven. Hevige en langdurige regenval in het Franse en Belgische deel van het stroomgebied leidt tot een topafvoer van ongeveer 3100 m3/s. Grote delen van het Maasdal in Limburg komen onder water te staan. Ongeveer 8000 inwoners moeten hun huis verlaten. De ontreddering is groot. De economische schade wordt op ongeveer f 250 miljoen geraamd. Tegen deze achtergrond is de Commissie Watersnood Maas ingesteld. De commissie moet zowel de minister van Verkeer en Waterstaat als het College van Gedeputeerde Staten van de provincie Limburg adviseren over de mogelijkheden om de wateroverlast in de toekomst te beperken.