Kenmerkend voor polders in Nederland zijn de vele waterkeringen die zorgen voor een fysieke scheiding tussen land en water. Aangezien men vanuit de polder tegen deze waterkeringen aan kijkt, ontstaat er echter ook een visuele scheiding. Kunstenaar Paul Izeboud kwam op het idee om deze visuele scheiding op te heffen door middel van een doorzichtige waterkering, in de vorm van een restauratieve voorziening met glazen elementen. Afstudeerder Jorrit Kentrop heeft het ontwerp nagerekend en aangepast, zodat het voldoet aan de eisen gesteld aan de constructieve veiligheid en aan de waterveiligheid.