In Groningen wordt al sinds 1970 aardgas gewonnen. Dat aardgas komt uit een laag zandsteen van ongeveer 200 meter dikte (de randgebieden zijn dunner) op ongeveer drie kilometer diepte. Naarmate er meer gas omhoog gehaald wordt, daalt de gasdruk in de poriën van dat zandsteen. De draagkracht van de zandsteenlaag (Rotliegend) is een combinatie van de sterkte van dat zandsteen en de hoge gasdruk. Als de gasdruk in het zandsteen daalt (onder de 150 bar), neemt de druk op het zandsteen toe en begint het zandsteen te verkruimelen en in te zakken. Dat inzakken gebeurt schoksgewijs (eerst de zwakste plekken) en veroorzaakt aardbevingen. Iets preciezer: rechtstandig inzakken begint met een valbeweging, dus een naar beneden versnelde beweging onder invloed van de zwaartekracht. Vervolgens stopt de inzakking abrupt: de stop is een meestal grotere versnelling in tegengestelde richting van de valrichting. Het is te vergelijken met een steen die op de grond valt. Deze versnellingen worden ook aan het aardoppervlak gevoeld. Aan het oppervlak ontstaan verticale schokken en ook horizontale vanuit het epicentrum. De horizontale component is belangrijk, want huizen zijn vooral erop gebouwd om de verticale zwaartekrachtversnelling (gewicht/massa) te weerstaan. Boven op het zandsteen bevindt zich een bijna een kilometer dikke zoutlaag (Zechstein) die het snelle inzakken iets voorkomt en dempt, maar niet helemaal opvangt..... ... Read more