Het sluiten van waterlopen met behulp van zand is in Nederland al meerdere malen toegepast. Voorbeelden hiervan zijn de sluitingen van Geul, Noord Pampus, Marollegat en Slaak. In het kader van de compartimenteringswerken, noodzakelijk geworden door het besluit de Oosterschelde open te laten voor getijbeweging, werden onlangs de Oesterdam en de Philipsdam eveneens als zandsluiting uitgevoerd. Hierbij kon wel worden geput uit de ervaringen met eerdere zandsluitingen, doch de theoretische kennis is beperkt. Over de fysische processen die een rol spelen bij het opbouwen van een zandlichaam onder water bestaan nog vele vragen. Dit eerste hoofdstuk bevat de afbakening van het onderzoeksgebied. Hoofdstuk twee behandelt de compartimenteringswerken, en in het bijzonder twee onderdelen daarvan: de uitvoering van de afsluiting met zand van het Tholensche Gat en het Krammer. De theoretische kennis die ten aanzien van het opbouwen van een zandlichaam onder water bestaat wordt geinventariseerd in hoofdstuk drie. Een van de mechanismen die hierbij een rol speelt, zettingsvloeiing, wordt nader behandeld in hoofdstuk vier. De ervaringen van het grondmechanisch onderzoek door het L.G.M. Delft bij de sluiting van het Slaak worden beschreven in hoofdstuk vijf. Bij de sluiting van het Krammer zijn een groot aantal metingen verricht. De inventarisering van deze gegevens en de aanpak van verwerking worden gegeven in hoofdstuk zes. Van de verwerking van de meetgegevens en de resultaten van deze verwerking wordt verslag gedaan in hoofdstuk zeven. In hoofdstuk acht, tenslotte, worden de conclusies geformuleerd en worden aanbevelingen voor verder onderzoek gedaan.