Verkennen en verleggen van infrastructuurgrenzen

Abstract

Brede aandacht voor duurzaamheid stelt nieuwe eisen aan infrastructuren in Nederland. De opgaven gaan over de grenzen van verschillende sectoren, denk alleen al aan mobiliteit en woningbouw enerzijds en energie anderzijds. Dit vraagt om nieuwe strategische overleg- en besluitvormingsstructuren. Infrastructuurplanning krijgt daarmee ook een ander, opener karakter. In de kern van dit vraagstuk opereren de infrastructuurbeheerders, die een nieuwe verbindende positie krijgen. In dit artikel worden drie verschillende nieuwe strategieprocessen gepresenteerd en geanalyseerd. De precieze vorm en focus van de nieuwe overleg- en besluitvormingsstructuren zullen zich in de komende jaren ontwikkelen. Inzicht in deze strategieprocessen en in het bijzonder de rol van infrastructuurbeheerders vergroot kennis hoe en in welke mate openheid ruimte kan bieden aan meer integrale afwegingen en synergie.