Kunnen living labs bijdragen aan innovatief waterbeheer in nederland?
H.S.I. Vreugdenhil (TU Delft - Policy Analysis)
A. Bhatta (TU Delft - Policy Analysis)
J Slinger (TU Delft - Policy Analysis)
More Info
expand_more
Other than for strictly personal use, it is not permitted to download, forward or distribute the text or part of it, without the consent of the author(s) and/or copyright holder(s), unless the work is under an open content license such as Creative Commons.
Abstract
Nederland wordt steeds vaker geconfronteerd met uiteenlopende uitdagingen in land- en waterbeheer. Er zijn vaker en hevigere overstromingen en droogtes, afnemende waterkwaliteit, bodemdaling en verminderde veerkracht van watersystemen. Deze uitdagingen, in combinatie met menselijke activiteiten in het water- en landsysteem, maken het beheer ervan tot een complexe en continu veranderende maatschappelijke opgave. Eeuwenlang zijn de Nederlandse landen watersystemen ontworpen en aangepast om menselijke behoeften te dienen (Pronk et al., 2021). Meanderende rivieren werden rechtgetrokken, polders drooggelegd en land werd ingepolderd (Niesten & Frambach, 2023; Stouthamer et al., 2020). Hierdoor heeft Nederland geavanceerde technische en organisatorische waterbeheersystemen ontwikkeld, maar die komen nu door decennia van intensief gebruik aan hun grenzen (Van Lanen & Kosian, 2020). Bovendien mist het huidige systeem de flexibiliteit om effectief te reageren op klimaatverandering, zoals langdurige droogte of extreme overstromingen (Buitenhuis et al., 2020; Deltares, 2021). Er is daarom een adaptieve benadering van water- en landschapsbeheer nodig die inzet op veerkracht en die verder kijkt dan korte-termijn oplossingen maar werkt aan lange-termijn duurzaamheid (Niesten & Frambach, 2023).