Dit onderzoek richt zich op de representatie van het bedrijf en vooral de werknemer in de kantoorarchitectuur van de wederopbouwperiode in Nederland, met het hoofdkantoor van de Koninklijke Nederlandse Hoogovens en Staalfabrieken (KNHS) als casestudy. In de wederopbouw werd deze architectuur gekenmerkt als ‘representatieve werkpaleizen‘. Het hoofdkantoor van de Hoogovens valt hier ook onder. Het onderzoek verdiept zich in de verschillende prijsvraag ontwerpen voor het hoofdkantoor en het uiteindelijke ontwerp van W.M. Dudok. Door middel van symboliek, ruimtelijke opzet en materiaal wist Dudok een gebouw te ontwerpen dat ruimte bood voor de werknemer. Het onderzoek toont aan hoe kantoorarchitectuur in deze periode niet alleen het bedrijfsimago, maar ook sociale en ideologische visies op arbeid en representatie weerspiegelde.