Given the ongoing global urbanization and the rise of heat, flooding, and drought in cities, the integration of climate adaptive measures based on “ecosystem functions and services” becomes imperative in design. This study details the implementation process of a microclimate design model in the design and retrofitting of the housing project Ecohof Noorderveer in Wormerveer, the Netherlands. The model, which quantifies local urban heat and mitigating measures through ecosystem functionalities, was incorporated into the program of requirements. The design process followed a research-by-design trajectory, involving iterative creative collaboration among all stakeholders, including future residents, the municipality, the water board, and the architect. The research employed the CFIR method to compare anticipated implementation outcomes with actual results. The findings suggest that introducing the microclimate design model into the program of requirements proved beneficial for the implementation process in the early design stage. The research-by-design approach was also deemed helpful, contingent on careful involvement of all participants in the knowledge-sharing process. This implementation method demonstrates significant potential for scaling up to standard urban development projects.

In deze bijdrage beantwoorden wij de vraag wat de mogelijkheden en beperkingen zijn voor de menging van de functies wonen en de maakindustrie bezien vanuit zowel stedenbouwkundig als juridisch perspectief. De reden dat wij over dit onderwerp schrijven, is dat wij zien dat er steeds meer aandacht is voor de menging van functies.2 Vermoedelijk omdat we in Nederland met steeds meer mensen en dus woningen te maken hebben, en - anders dan in het tijdperk waarin functiescheiding wenselijk leek - de maakindustrie onderdeel willen dan wel moeten maken van de stad. De grote afhankelijkheid van goederen uit onder andere Azië heeft grote nadelen weten wij sinds de Coronapandemie. Het terughalen van maakprocessen naar Nederland kan hier - in ieder geval gedeeltelijk - een oplossing voor bieden. […]

No healthy city without a healthy surface. And yet the soil and its associated eco- and water system are a final piece in area development practice. What if we were to draw cross-sections through the above- and underground city more often and pay more attention to the 'technical space' of nature and the city below ground level? Can we achieve a more sustainable design of urban space with this?

The Netherlands has a strong design tradition in planning for the built environment. After a period of neglect, attention for the role of design studios has resurged, particularly for addressing complex spatial projects. These area-based projects have impacts that cut across local to regional scales, so setting up a design process that addresses these scales and engages a wide range of relevant parties proves helpful for formulating design briefs and identifying potential spatial outcomes. This paper discusses the role of the design studio in the Dutch practice, exploring to what extent it helps in identifying the integrated outcomes desired.

ds vaker, zeker nu we zien hoezeer verschillende opgaven op elkaar inwerken en we ons steeds meer realiseren dat financiële middelen en ruimte beperkt zijn. Mobiliteit, woningbouw, energietransitie, klimaatadaptatie, gezondheid; het zijn opgaven die op elkaar inwerken en dus om samenwerking en innovatie vragen, dwars door schalen en sectoren heen. Kan rijksinfrastructuur hiervoor een katalysator zijn?