Av
A.A.S. van Heezik
info
Please Note
<p>This page displays the records of the person named above and is not linked to a unique person identifier. This record may need to be merged to a profile.</p>
8 records found
1
Purchase efficiency in Dutch youth care
Locally least squares frontier method applied to municipality data
In this paper, we present an empirical model to analyse the efficiency of youth care by local government, especially with regard to purchasing policies. Locally least squares is applied to data from 352 Dutch municipalities operating in 2021. The outcomes reveal significant variations in the cost efficiency related to purchasing policies among municipalities. For all municipalities, the average cost efficiency is 84%. However, the corresponding standard errors of cost efficiency vary between 2.6% and 14.8% with a mean of 8.6% implying that only a limited number of municipalities are able to achieve efficiency gains with a high degree of certainty. Open House outsourcing and a framework contract without intermediate access are the most influential instruments on cost efficiency. Other features such as the duration of the contract and collaboration with other municipalities appear to have only a modest effect.
...
In this paper, we present an empirical model to analyse the efficiency of youth care by local government, especially with regard to purchasing policies. Locally least squares is applied to data from 352 Dutch municipalities operating in 2021. The outcomes reveal significant variations in the cost efficiency related to purchasing policies among municipalities. For all municipalities, the average cost efficiency is 84%. However, the corresponding standard errors of cost efficiency vary between 2.6% and 14.8% with a mean of 8.6% implying that only a limited number of municipalities are able to achieve efficiency gains with a high degree of certainty. Open House outsourcing and a framework contract without intermediate access are the most influential instruments on cost efficiency. Other features such as the duration of the contract and collaboration with other municipalities appear to have only a modest effect.
Policy reforms and productivity change in the Dutch drinking water industry
A time series analysis 1980-2015
In the last four decades, the Dutch drinking water industry has undergone two major policy reforms, namely the consolidation of the industry by stimulating mergers and the introduction of yardstick competition by applying benchmarks. This paper addresses the question of whether these two instruments have improved productivity. Productivity changes are derived from an estimated cost function. The effects of average scale as well as the introduction of a form of yardstick competition on productivity are formally tested. Estimation is conducted on the basis of time series data in the period 1980-2015. Industry consolidation has taken place over a long period of time. Yardstick competition was introduced in 1997 on a voluntary basis. It shows that total factor productivity was rather stable in the period 1980-1998. Since 1998, annual productivity growth has been substantial (about 0.6% on average). There was an obvious break point in 1998, providing clear evidence that the introduction of the benchmark instrument has affected productivity change. Moreover, there are various indications that benchmarking has also contributed to improving quality and sustainability. We could not find any empirical evidence for the hypothesis that consolidation of the industry has improved productivity.
...
In the last four decades, the Dutch drinking water industry has undergone two major policy reforms, namely the consolidation of the industry by stimulating mergers and the introduction of yardstick competition by applying benchmarks. This paper addresses the question of whether these two instruments have improved productivity. Productivity changes are derived from an estimated cost function. The effects of average scale as well as the introduction of a form of yardstick competition on productivity are formally tested. Estimation is conducted on the basis of time series data in the period 1980-2015. Industry consolidation has taken place over a long period of time. Yardstick competition was introduced in 1997 on a voluntary basis. It shows that total factor productivity was rather stable in the period 1980-1998. Since 1998, annual productivity growth has been substantial (about 0.6% on average). There was an obvious break point in 1998, providing clear evidence that the introduction of the benchmark instrument has affected productivity change. Moreover, there are various indications that benchmarking has also contributed to improving quality and sustainability. We could not find any empirical evidence for the hypothesis that consolidation of the industry has improved productivity.
Policy reforms and productivity change in the judiciary system
A cost function approach applied to time series of the Dutch judiciary system between 1980 and 2016
The judiciary is constantly undergoing change in order to respond to a wide range of social developments that have brought the sector under increasing pressure. In order to deal with the constant call for enhancing budgets, different policy measures have been taken to downsize the appeal to the judiciary and to improve productivity. One of the central questions hereby is whether these measures have actually contributed to a more productive sector. This paper focuses on the development of productivity in the judiciary and how policy measures have affected productivity. In this empirical analysis, we apply a cost function model to time series data of the Dutch judiciary between 1980 and 2016. The results show a dramatic decline of productivity over the entire period (−50%), in spite of various policy measures. The year 2001 can be regarded as a turning point, as since then productivity has remained more or less stable. It seems that this is largely due to the establishment of the Council for the Judiciary and the associated increase in (financial and operational) autonomy for the judiciary. Another striking result is that technical change is biased toward using more personnel through time.
...
The judiciary is constantly undergoing change in order to respond to a wide range of social developments that have brought the sector under increasing pressure. In order to deal with the constant call for enhancing budgets, different policy measures have been taken to downsize the appeal to the judiciary and to improve productivity. One of the central questions hereby is whether these measures have actually contributed to a more productive sector. This paper focuses on the development of productivity in the judiciary and how policy measures have affected productivity. In this empirical analysis, we apply a cost function model to time series data of the Dutch judiciary between 1980 and 2016. The results show a dramatic decline of productivity over the entire period (−50%), in spite of various policy measures. The year 2001 can be regarded as a turning point, as since then productivity has remained more or less stable. It seems that this is largely due to the establishment of the Council for the Judiciary and the associated increase in (financial and operational) autonomy for the judiciary. Another striking result is that technical change is biased toward using more personnel through time.
Kosten van de lokale publieke gezondheidszorg in verband
Een kwantitatief onderzoek naar de kostenstructuur van de publieke gezondheidszorg in Nederlandse gemeenten 2008-2016
Wegen gewogen
Een empirisch onderzoek naar de kosten en doelmatigheid van het decentrale wegbeheer tussen 2008 en 2014
Gemeenten en provincies beheren meer dan 90 procent van het totale Nederlandse wegennet. Met het onderhoud en de aanleg van dit omvangrijke wegennet zijn hoge kosten gemoeid: gezamenlijk besteden provincies en gemeenten jaarlijks ongeveer vijf miljard euro aan het wegbeheer. Het is de verwachting dat deze kosten de komende jaren flink zullen toenemen, onder andere vanwege achterstallig onderhoud, een toenemende verkeersintensiteit en omdat de technische levensduur van veel kunst-werken ten einde loopt. Verhoging van de doelmatigheid van het wegbeheer kan helpen om deze kostenstijging te beheersen.
...
Gemeenten en provincies beheren meer dan 90 procent van het totale Nederlandse wegennet. Met het onderhoud en de aanleg van dit omvangrijke wegennet zijn hoge kosten gemoeid: gezamenlijk besteden provincies en gemeenten jaarlijks ongeveer vijf miljard euro aan het wegbeheer. Het is de verwachting dat deze kosten de komende jaren flink zullen toenemen, onder andere vanwege achterstallig onderhoud, een toenemende verkeersintensiteit en omdat de technische levensduur van veel kunst-werken ten einde loopt. Verhoging van de doelmatigheid van het wegbeheer kan helpen om deze kostenstijging te beheersen.
Productiviteit van overheidsbeleid
Deel IV, De Nederlandse netwerksectoren, 1980-2015
Verhoging van de productiviteit van publieke diensten draagt sterk bij aan vergroting van de welvaart en beheersing van de overheidsuitgaven. De afgelopen decennia zijn ingrijpende hervormingen doorgevoerd om de productiviteit in de publieke sector te stimuleren. In de reeks Productiviteit van overheidsbeleid wordt het succes en falen van deze overheidsinterventies in beeld gebracht. Belangrijk doel hiervan is lessen te trekken voor het huidige en toekomstige beleid. Welke instrumenten werken en welke ingrepen kan de overheid beter nalaten? Om daar zicht op te krijgen wordt de samenhang tussen beleid en productiviteit op vier beleidsterreinen onderzocht: onderwijs, zorg, veiligheid en infrastructuur. Dit vierde en laatste deel van de reeks behandelt de (fysieke) infrastructuur. Centraal staan drie Nederlandse netwerksectoren: de drinkwater-, energie- en spoorsector. Deze sectoren hebben de afgelopen 35 jaar sterke veranderingen ondergaan. Dit is voor een belangrijk deel toe te schrijven aan het liberaliseringsbeleid, dat in de jaren tachtig een aanvang neemt en als eerste bij de netwerksectoren wordt toegepast. Verzelfstandiging en deels ook privatisering van de overheidsbedrijven én de introductie van marktwerking zijn de belangrijkste ingrediënten van het liberaliseringsbeleid. Daarnaast wordt in de drinkwater- en energiesector aangestuurd op een aanzienlijke schaalvergroting. Wat dit beleid en de daarbij toegepaste instrumenten hebben betekend voor de productiviteitsontwikkeling van de verschillende netwerksectoren wordt in dit boek uitvoerig belicht. Op basis van deze bevindingen gaan de auteurs na welke beleidsinstrumenten de beste kansen bieden om de productiviteit van de netwerksectoren – of nog breder de publieke sector – positief te beïnvloeden.
...
Verhoging van de productiviteit van publieke diensten draagt sterk bij aan vergroting van de welvaart en beheersing van de overheidsuitgaven. De afgelopen decennia zijn ingrijpende hervormingen doorgevoerd om de productiviteit in de publieke sector te stimuleren. In de reeks Productiviteit van overheidsbeleid wordt het succes en falen van deze overheidsinterventies in beeld gebracht. Belangrijk doel hiervan is lessen te trekken voor het huidige en toekomstige beleid. Welke instrumenten werken en welke ingrepen kan de overheid beter nalaten? Om daar zicht op te krijgen wordt de samenhang tussen beleid en productiviteit op vier beleidsterreinen onderzocht: onderwijs, zorg, veiligheid en infrastructuur. Dit vierde en laatste deel van de reeks behandelt de (fysieke) infrastructuur. Centraal staan drie Nederlandse netwerksectoren: de drinkwater-, energie- en spoorsector. Deze sectoren hebben de afgelopen 35 jaar sterke veranderingen ondergaan. Dit is voor een belangrijk deel toe te schrijven aan het liberaliseringsbeleid, dat in de jaren tachtig een aanvang neemt en als eerste bij de netwerksectoren wordt toegepast. Verzelfstandiging en deels ook privatisering van de overheidsbedrijven én de introductie van marktwerking zijn de belangrijkste ingrediënten van het liberaliseringsbeleid. Daarnaast wordt in de drinkwater- en energiesector aangestuurd op een aanzienlijke schaalvergroting. Wat dit beleid en de daarbij toegepaste instrumenten hebben betekend voor de productiviteitsontwikkeling van de verschillende netwerksectoren wordt in dit boek uitvoerig belicht. Op basis van deze bevindingen gaan de auteurs na welke beleidsinstrumenten de beste kansen bieden om de productiviteit van de netwerksectoren – of nog breder de publieke sector – positief te beïnvloeden.
Productiviteit van overheidsbeleid
Deel III, De Nederlandse veiligheid en justitie, 1980-2014
Verhoging van de productiviteit van publieke diensten draagt sterk bij aan vergroting van de welvaart en beheersing van de overheidsuitgaven. De afgelopen decennia zijn ingrijpende hervormingen doorgevoerd om de productiviteit in de publieke sector te stimuleren. In de reeks Productiviteit van overheidsbeleid wordt het succes en falen van deze overheidsinterventies in beeld gebracht. Belangrijk doel hiervan is lessen te trekken voor het huidige en toekomstige beleid. Welke instrumenten werken en welke ingrepen kan de overheid beter nalaten? Om daar zicht op te krijgen wordt de samenhang tussen beleid en productiviteit op vier beleidsterreinen onderzocht: onderwijs, zorg, veiligheid en infrastructuur. Dit vierde en laatste deel van de reeks behandelt de (fysieke) infrastructuur. Centraal staan drie Nederlandse netwerksectoren: de drinkwater-, energie- en spoorsector. Deze sectoren hebben de afgelopen 35 jaar sterke veranderingen ondergaan. Dit is voor een belangrijk deel toe te schrijven aan het liberaliseringsbeleid, dat in de jaren tachtig een aanvang neemt en als eerste bij de netwerksectoren wordt toegepast. Verzelfstandiging en deels ook privatisering van de overheidsbedrijven én de introductie van marktwerking zijn de belangrijkste ingrediënten van het liberaliseringsbeleid. Daarnaast wordt in de drinkwater- en energiesector aangestuurd op een aanzienlijke schaalvergroting. Wat dit beleid en de daarbij toegepaste instrumenten hebben betekend voor de productiviteitsontwikkeling van de verschillende netwerksectoren wordt in dit boek uitvoerig belicht. Op basis van deze bevindingen gaan de auteurs na welke beleidsinstrumenten de beste kansen bieden om de productiviteit van de netwerksectoren – of nog breder de publieke sector – positief te beïnvloeden.
...
Verhoging van de productiviteit van publieke diensten draagt sterk bij aan vergroting van de welvaart en beheersing van de overheidsuitgaven. De afgelopen decennia zijn ingrijpende hervormingen doorgevoerd om de productiviteit in de publieke sector te stimuleren. In de reeks Productiviteit van overheidsbeleid wordt het succes en falen van deze overheidsinterventies in beeld gebracht. Belangrijk doel hiervan is lessen te trekken voor het huidige en toekomstige beleid. Welke instrumenten werken en welke ingrepen kan de overheid beter nalaten? Om daar zicht op te krijgen wordt de samenhang tussen beleid en productiviteit op vier beleidsterreinen onderzocht: onderwijs, zorg, veiligheid en infrastructuur. Dit vierde en laatste deel van de reeks behandelt de (fysieke) infrastructuur. Centraal staan drie Nederlandse netwerksectoren: de drinkwater-, energie- en spoorsector. Deze sectoren hebben de afgelopen 35 jaar sterke veranderingen ondergaan. Dit is voor een belangrijk deel toe te schrijven aan het liberaliseringsbeleid, dat in de jaren tachtig een aanvang neemt en als eerste bij de netwerksectoren wordt toegepast. Verzelfstandiging en deels ook privatisering van de overheidsbedrijven én de introductie van marktwerking zijn de belangrijkste ingrediënten van het liberaliseringsbeleid. Daarnaast wordt in de drinkwater- en energiesector aangestuurd op een aanzienlijke schaalvergroting. Wat dit beleid en de daarbij toegepaste instrumenten hebben betekend voor de productiviteitsontwikkeling van de verschillende netwerksectoren wordt in dit boek uitvoerig belicht. Op basis van deze bevindingen gaan de auteurs na welke beleidsinstrumenten de beste kansen bieden om de productiviteit van de netwerksectoren – of nog breder de publieke sector – positief te beïnvloeden.
Productiviteit van overheidsbeleid
Deel II, De Nederlandse zorg, 1980-2013
Verhoging van de productiviteit van publieke diensten draagt sterk bij aan vergroting van de welvaart en beheersing van de overheidsuitgaven. De afgelopen decennia zijn ingrijpende hervormingen doorgevoerd om de productiviteit in de publieke sector te stimuleren. In de reeks Productiviteit van overheidsbeleid wordt het succes en falen van deze overheidsinterventies in beeld gebracht. Belangrijk doel hiervan is lessen te trekken voor het huidige en toekomstige beleid. Welke instrumenten werken en welke ingrepen kan de overheid beter nalaten? Om daar zicht op te krijgen wordt de samenhang tussen beleid en productiviteit op vier beleidsterreinen onderzocht: onderwijs, zorg, veiligheid en infrastructuur. In dit tweede deel van de reeks staat de Nederlandse zorg centraal. Het zorgbeleid staat sinds 1980 vooral in het teken van kostenbeheersing. Binnen de randvoorwaarden betaalbaarheid, toegankelijkheid en kwaliteit, is de overheid voortdurend bezig met het ontwikkelen van beleid om de snelle groei van de zorgkosten een halt toe te roepen. De belangrijkste beleidsstrategieën zijn het indammen van de zorgvraag, extramuralisering, ontschotting tussen zorginstellingen en -sectoren en het versterken van de marktwerking. Wat dit beleid en de daarbij toegepaste instrumenten hebben betekend voor de productiviteitsontwikkeling van de verschillende zorgsectoren wordt in dit boek uitvoerig belicht. Op basis van deze bevindingen gaan de auteurs na welke beleidsinstrumenten de beste kansen bieden om de productiviteit in de zorg – of nog breder de publieke sector – positief te beïnvloeden.
...
Verhoging van de productiviteit van publieke diensten draagt sterk bij aan vergroting van de welvaart en beheersing van de overheidsuitgaven. De afgelopen decennia zijn ingrijpende hervormingen doorgevoerd om de productiviteit in de publieke sector te stimuleren. In de reeks Productiviteit van overheidsbeleid wordt het succes en falen van deze overheidsinterventies in beeld gebracht. Belangrijk doel hiervan is lessen te trekken voor het huidige en toekomstige beleid. Welke instrumenten werken en welke ingrepen kan de overheid beter nalaten? Om daar zicht op te krijgen wordt de samenhang tussen beleid en productiviteit op vier beleidsterreinen onderzocht: onderwijs, zorg, veiligheid en infrastructuur. In dit tweede deel van de reeks staat de Nederlandse zorg centraal. Het zorgbeleid staat sinds 1980 vooral in het teken van kostenbeheersing. Binnen de randvoorwaarden betaalbaarheid, toegankelijkheid en kwaliteit, is de overheid voortdurend bezig met het ontwikkelen van beleid om de snelle groei van de zorgkosten een halt toe te roepen. De belangrijkste beleidsstrategieën zijn het indammen van de zorgvraag, extramuralisering, ontschotting tussen zorginstellingen en -sectoren en het versterken van de marktwerking. Wat dit beleid en de daarbij toegepaste instrumenten hebben betekend voor de productiviteitsontwikkeling van de verschillende zorgsectoren wordt in dit boek uitvoerig belicht. Op basis van deze bevindingen gaan de auteurs na welke beleidsinstrumenten de beste kansen bieden om de productiviteit in de zorg – of nog breder de publieke sector – positief te beïnvloeden.